Dikenli teller tenimdeyken, dertler benimleyken

Yenmiş tırnaklarım, parmak aralarıma sıkıştırdığım sigaralar, yalnız oturduğum kaldırımlar, ellerim ceplerimde yürüdüğüm caddeler, döktüğüm gözyaşlarım, soyleyemediğim cümlelerim, canımın acısı. Şahitsiz hayatı yaşayamadım.

Rolex takardım, zamanı sevseydim

Kader denen çizginin sisli yollarında kalmışım kollarında sanmışım kendimi, çok yanılmışım

Kimse tanımazdı beni dostlarımdan hariç, bugün herkes etrafımda dostlarımdan hariç.

Bildiğin herşey yalan dostum bu da bilmediğin bisey

Aklımın odaları senle doldu taştı.

Sende garez var bende karizma

Bu şehire dökülen parçalar ciğerimi parçalar .

Yorulduğumu göstermem moruk boğulsam ölsem de ben .

Çok şey öğretmiş bana ömrümden geçen zaman

Boşa geçen yıllarım yer ve bitirir beni Eski zamanlar alır derde götürür beni

Su gibi aktı zaman çocukluğum boğuldu

Hayat dediğin bir çift bacak ve gidebildiğin yol kadar.

Gözlerim eskisi kadar iyi görmüyor.

Tavandan akar su ömrümden gider damlalar.

Hayatı hissetmiyorum

Saygının bittiği yerde sevgi rol yapmaya başlar

Kendimi nasıl eskittim?

Yüzüme konuşuyor kader yine dobra dobra