มีหมอนั่นมาอีกคนแล้วแฮะ ⠀ “ ยินดีต้อนรับ ” ⠀ — 매화

“ อ—อืม ไปสิ ” ⠀ *เบนสายตาออกไปมองทางอื่น* ⠀ แล้วจะทำท่าน่ารักขนาดนั้นไปเพื่ออะไร 💢

* ยืนมองยังแมฮวายืนคุยกับตัวเอง *

*มองแมฮวาทั้งสองคนทำความรู้จักกันอยู่ห่างๆ*

* ผ่านมาเห็นพอดี * ⠀ ทำอะไร

“อ—อ้อ อืม ไง ” ⠀ อะไร ฉันพูดอะไรเนี่ย อย่างกับคนโง่เลยให้ตาย ⠀ ตั้งสติหน่อยยังแมฮวา ⠀ “ ฮู่ว ฉันว่าเราพอกันแค่นี้แล้วไปจัดการพวกที่ยืนหัวเราะอยู่ตรงนู้นกันเถอะ ”

( สุดท้ายจะกังวลไปมันก็ไม่ได้อะไรอยู่ดีไม่ใช่หรือไง ยังแมฮวา แต่ก็นะ เอาเถอะ ดีกว่าเรื่องยุ่งยากกว่าเป็นไหนๆ ) เฮ้อ 💨 นั่นสินะ จบเรื่องนี้ แล้วไปลากตัวคิมเซฮยองดีกว่า

ครึ่งวัน ..พี่ฮูกได้เท่านี้ ☺️☺️ คุณกรีนและสนพ. น่ารักมากเช่นเคยฮะ นาทีสุดท้ายจริงๆ #งานหนังสือมีนากับพี่ฮูกบูธB87

⠀ ⠀ทั้งที่คิดว่าถ้าปล่อยไว้เดี๋ยวก็จางหายไปเอง ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ ⠀ทั้งที่คิดว่าทุกอย่างมันถึงจุดจบแล้วแท้ ๆ ⠀⠀⠀ แต่ตอนนี้กลับมาอยู่ตรงหน้าซะงั้น ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀” นี่ ” ⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀ ” หิวแล้ว ” ⠀⠀

“ —❕ ” เผลอทำให้ตื่นงั้นเหรอ ⠀ … ⠀ เดี๋ยวสิ ตอนแรกฉันก็ตั้งใจจะปลุกอยู่แล้วนี่ อะไรเนี่ยยังแมฮวา ⠀ *สุดท้ายไม่รู้จะทำยังไงก็เลยนั่งฟุบหน้าลงกับเตียงด้วยเลย*

“ ไม่ ” ⠀ “ ก็ตื่นแล้วนี่ ” ⠀ *พูดเสียงเนือยแบบที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นจากเตียง*

“ เอาอันนั้นไปก่อนสิ เห็นนายบอกว่าอยากกิน ” ⠀ *รีบเบนความสนใจก่อนคิมเซฮยองจะงอแงไปมากกว่านี้*

“ ก็มองไปเรื่อยแหละน่า💢 ” ⠀ “ ออกไปเลย หนัก ”

อ— เวลาผ่านไปขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย ⠀ พรุ่งนี้ไม่ตื่นล่ะน่าดู ยังแมฮวา ⠀ “ นอนดีกว่า ”

… ⠀ เฮ้อ ⠀ * ถอนหายใจส่ง ๆ ออกมาหนึ่งทีก่อนขยับตัวเข้าไปทิ้งน้ำหนักหัวลงหนุนที่แขนอย่างว่าง่าย *

อึก— ⠀ “ …อะไร มันหนักนะ ”

—!? ⠀ //เพิ่งจะรู้สึกว่าโดนเอานามสกุลไปใช้

*เดินมานั่งตุบข้างๆ* ⠀ “ ทำอะไรอยู่น่ะ ”

“ … ” ⠀ * ผงกหัวหงึกๆให้แก้มถูคอ * ⠀ “ มาแล้วนี่ไง ”