* ถอนหายใจ*

ตัวเขาเกือบจะโยกแต่ยังพอทรงตัวได้ “ คิดว่าไม่อยู่แล้ว อะไรเนี่ย… ” หุ่นใบหน้าไร้ความรู้สึกด้วงตาเบิกโพลงเหมือนไม่เชื่อ

หมายถึง เขา หรือปล่าว ? คำตอบของคำถามเขาเองก็ยากจะพูด

“ ถ้าตอบว่า ไม่? ” เอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาต่างสีจับต้องที่เจ้าของร่างสวมหน้ากาก

“ เชื่อด้วยเหรอ ” เอียงคอจนเกิดเสียงจักรกลเอียดอาดเสียดสีกันดังขึ้น “ ฉันคิดถึงนาย จะตาย ” เอ่ยด้วยเสียงเรียบไม่ต่าง แววตาหรี่ลงแม้จะดูไม่เต็มใจแต่ก็พูดจากใจจริง ๆ ของไวท์ลิสท์

เต็มใจ? ...

“ ก็..คิดถึง? ” เอียงคอไปอีกด้านด้วยความไม่เข้าใจ “ อยากได้อะไร? ” เลิกคิ้วข้างที่มีขึ้นมา

ทำไมจู่ ๆเขาเองก็รู้สึก เหงื่อจะหยดขึ้นมาแม้ไม่มี “ a kiss ? ”

โฮลา ? สาวผิวเข้มแปลกหน้านี่คงจะเป็นใครสักครในเอาท์แลนด์กว้างใหญ่ “ ไง ” คำทักทายสั้น ๆ ที่เขาพอจะเอ่ยได้จากความไม่สนิท นี่เขาทำอะไรอยู่นะ พูดคุยกับคนแปลกหน้าอีกแล้ว

กัดฟันกระทบกันด้วยความไม่พอใจและกลั้นอกกลั้นใจ ก่อนจะหันไปสบหน้าสบตาด้วยแววตาที่ดูแข็งกร้าวขึ้น “ พูดแล้ว ” มือจักรกลกระชากคอเสื่อสีเข้ม ปากอันจืดชืดประกบย่างไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกได้กับริมฝีปากอันอบอุ่นมีเนื้อหนังของมนุษย์

“ ก็ไม่ ” มองตามท่วงท่าการเดินของหญิงแปลกหน้าอย่างไม่ไว้ใจ ด้วยความประหม่าของไวท์ลิสท์ เขาจึงเดินออกมาจากตรงนั้นก่อน คล้ายจะเดินหนี

แม้จะไม่รับรู้ถึงความรู้สึกใด ๆ แต่ก็รู้ว่า จูบ ก็ คือจูบ จู่ ๆ แม้เป็นจักรกลก็ถูกลวงล่อด้วยท่าทางเราะร้าย มือจักรกลกดท้ายทอยให้จูบแนบแน่นขึ้นอีก ราวกับคิดถึงความรู้สึกที่ตนเคยได้รับ มากกว่านี้

“ แค่ถาม ” เลี่ยงจะตอบสิ่งที่ไม่ใช่วิสัยของตน “ ฉันไม่ใช่หุ่นยนต์100% ”

“ ! ” จักรกลชะงักร่างหยุดนิ่งไม่เป็นดั่งความคิด “ อะไรเนี่ย! ” เขาคิดในใจ ‘ ฝีมือเธอ!?’ “ ต้องการอะไร ” กลายเป็นคนจนตรอกเสียแล้ว

“ พ่อ ของเด็ก ๆ ? ”

ไวท์ลิสท์เอียงคอ หนุ่มน้อยคนนั้น ? ไม่ยักรู้นักว่าจะมีคนรู้จักคนอย่างเรา ๆ มากมายขนาดนั้น “ ยังไง เป็นคนมาใหม่ก็ยินดีต้อนรับนะ ”

คุณจำได้ไหมว่าคุณเข้าร่วมทวิตเตอร์เมื่อใด เราจำได้! #MyTwitterAnniversary

เปลือกตาจักรกลหรี่ลงแสดงความแปลกใจ “ ออคทาเวีย ? ” มาทำอะไร หรือมีอะไรจะให้เขาอีก?

“ เมมโมรี่ฉันไม่ได้เสีย ” เอียงคอสงสัย “ นายครั้งนี้ไม่ได้จะมาแจกลูกอมอีกใช่ไหม ? ” เขายังมีในกระโปรงเป็นร้อย

“ เมมโมรี่ฉันยังไม่เสียหาย ” ไวท์เอียงคอของตนเอง “ คราวนี้มีอะไร ลูกอมอีกเม็ด ? ” เขาพูดและควักลูกอมที่สะสมขึ้นมาจากแจ็คเก็ทเป็ขวัญตา ว่ามันเยอะมาก ที่เขามี