คุณวิชญะ กำลังคิดถึงใครบางคน...

อ่อยแทบตาย สุดท้าย บุฟเฟ่ต์

สิ่งที่ผมรักมีสองอย่าง 1. คุณ 2. ของกิน

แล้วถ้าให้เลือกได้อย่างเดียวล่ะครับ? /ยื่นไมค์

อย่าทำเป็นเล่น เดี๋ยวครูตัดคะแนนให้หมดเลยนี่

⠀ ⠀⠀ ⠀⠀— รสหวานของความทรงจำ — ⠀⠀ ⠀⠀ A RP w/ 𖡬 หุ้น ↗ ⠀⠀นี่ก็สองอาทิตย์แล้วหลังจากอินโฮประสบเหตุเมาซึ่งจบลงบนเตียงชายผู้เป็นเพื่อนสนิท แม้ความทรงจำจากคืนนั้นจะเลือนลางสำหรับอินโฮ แต่รอยสัมผัสที่กีฮุนทิ้งไว้ก็ยังถูกตรึงเป็นความต้องการที่เขาไม่อยากเอ่ยออกมา ⠀

⠀ ⠀สำหรับอินโฮ เขาพยายามหลอกตัวเองว่าคืนนั้นไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นก่อนจะทิ้งหินก้อนใหญ่ไว้กลางใจของอีกฝ่ายให้รำพึงเพียงผู้เดียว ⠀ อินโฮคิดว่าอีกฝ่ายคงรู้สึกถึงความผิดปกตินั้นและเขาก็เห็นความพยายามของกีฮุนที่ต้องการจะเข้าใกล้เขา ⠀

⠀ ⠀แต่อินโฮกลับเอาแต่หลบหน้าและปิดโอกาสทุกช่องทางที่จะทำให้พวกเขาได้คุยกัน ไม่ว่าจะเรื่องนั้นหรือเรื่องสัพเพเหระอื่นๆ ⠀ ตอนนี้เขากลายเป็นคนแปลกหน้าและความสุขที่เคยรู้สึกเมื่อพบกันก็เหลือเพียงบรรยากาศอันตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นระหว่างช่องว่างของทั้งสอง ⠀

⠀ ⠀ไม่ว่าง ⠀ติดธุระ ⠀ไปไม่ได้ ⠀วลีเดิมถูกใช้ซ้ำๆ เพื่อผลักไสอีกฝ่าย จนกระทั่งกีฮุนต้องพ่ายแพ้ต่อความเย็นชาของอินโฮและยุติความพยายามที่จะติดต่อเพื่อนชายคนสนิท ⠀

⠀ ⠀แต่ในเย็นวันต่อมา อินโฮก็ปรากฏตัวหน้าทางเข้าหอพักของกีฮุน ดวงตาดูเหนื่อยล้าคล้ายว่ามาดักรออีกฝ่ายหลังเลิกเรียนตั้งแต่บ่ายจนถุงใต้ตาของเขาดูบวมชัดกว่าปกติ ⠀หากคนไม่รู้จักคงคิดว่าเป็นวิญญาณอาฆาตมายืนรอคนรักที่ท่าน้ำ ⠀

⠀ ⠀“กีฮุน” ⠀ อินโฮเรียกชื่ออีกฝ่ายทันทีที่เห็นชายร่างสูงเดินตรงมาจากถนน ขณะเดียวกันเขาก็เขยิบตัวเพื่อบังทางเข้าหอพักเล็กน้อย ⠀𖡬 หุ้น ↗ ⠀

𖡬 หุ้น ↗ ยกตัวอย่างแมวผู้เขียน

วิธีเก็บห้องแบบเร่งด่วน

กีฮุน :