امشب حوصله‌م سر رفته و گشنمه و‌ خیلی لاسو ام.

دلم دراما میخواد. اینجوری که دوس داشتم زنم طلاهاشو بفروشه پول طلبکارارو بده و از زندان بیارتم بیرون.

تقریبا چند وقتی هست برای بدست آوردن شادی لحظه‌ای برنامم گاییدن مادر پولامه.

بیا پایین دزد نان.

عاشق خریدن وسایل خونه‌ام.

یکی از حسرت‌هام همینه واقعا.

بعد از ۳ روز از ماموریت برگشتم خونه دیدم به طرز عجیبی هیچ شوینده‌ای تو خونه نداریم و همشون همزمان تموم شده گویا. مایع ظرفشویی، دستشویی، لباسشویی، شامپو. کاش زن داشتم لیست خریدو برام تکست میکرد قبل اینکه بیام خونه بخرم، قربون انگشتای کوچولوش برم.

یکی از هم خدمتی‌هام که متاهل هم هست، یه کسشعرایی رو تو اینستا لایک میکنه که هر سری من خجالت میکشم بجاش.

امسال قرار بود خیلی پول دربیارم. ولی خیلی ناامید کننده‌ست اوضاع.

شام رفتم بیرون، اینقدر که همه گفتن چاق شدی گفتم برنج نخورم. ۳ تا سیخ کباب خوردم انگار هیچی نخوردم. یه شمالی رو چه به این گوه خوریا واقعا.

کیرم تو آینده، واقعا زندگی کردن تو ایران شور زندگی رو از انسان میگیره.

از خوابیدن سیر نمیشم و همیشه خسته‌ام. واقعا آخرین باری که سرحال و سرپنجه بودم یادم نیست.

تو پسرا بعد از سامی بیگی اول منم.

خیلی جالبه که ۳ تا از این ۴ تا رو دارم و دقیقا همون یه دونه‌ای که ندارم هم تو ویش لیستمه.

دچار یه مدل پرخوری عصبی شدم که واسه اولین بار دارم با مفهومی به اسم عذاب وجدان تو خوردن رو به رو میشم.

هرجور که خودتون صلاح میدونید ولی تجربه و عقل همیشه نشون داده که واکنش سریع و احساسی به موضوعات آخر و عاقبت خوبی نداشته. پس لطفا قبل اینکه سریع بت سازی بکنید یه نفس عمیق بکشید و بذارید زمان بهتون ثابت کنه. اینجوری تو ذوق خودتونم نمیخوره.

اگه پهلوی شکست بخوره هممون شکست میخوریم‌. حتی تویی که مخالفشی

جمشید تخت داره، خوار گاییدن وقت داره آقای جمهوری اسلامی.