ทุกคนล้วนมีเหตุผลที่จะหายไป

เหนื่อยนะ ที่ต้องมาพยายามไรแบบนี้

อยากพักโว้ย เหนื่อยทั้งกายและใจ

เขินเพื่อนชิบ...ไม่คิดว่าเพื่อนจะน่ารักขนาดนี้ใจสั่น

โคตรน้อยใจอะบอกเลยเป็นเราอะไรมันก็ผิดทุกอย่างอะแหละ

แค่อ้าปากก็ผิดแล้ว

คือผิดทุกอย่างเลยหรอไม่เข้าใจอยู่ๆก็กลายเป็นคนผิด

ไม่ได้เป็นคนที่ชอบอธิบายนะเว้ย…ยอมอธิบายให้คือแมางพิเศษใส่ไข่แล้วนะ

งงกับสถานะวะงงจริง กูเป็นอะไรกับเขา เขาบอกไม่มีคนคุยแล้วกูเป็นอะไรวะ

กูเบื่อ

ถ้ามีคนเฝ้าแล้วให้กูกลับมาเฝ้าทำไม

เอาเถอะเล่นจิตใจกูเยอะๆ พยายามมากไปกูกก็เหนื่อยนะ

รู้สึกแย่ด้วยซ้ำให้อิสระทุกอย่างไม่เช็ตไม่ส่องและไม่ติดตามไว้ด้วย

เวลาเห็นคุยกับใครดูสนุก…กูก็เลยงงกูไม่ได้เป็นความสุขให้สินะพยายามไรไปเหมือนพยายามอยู่ฝ่ายเดียว

จนรู้สึกว่าอยากปิดแอคแล้วเพราะไม่เข้าทวิตมาเห็นเธอพิมพ์อะไรไปบ้างไง:)