⠀ ฉันคิดว่าพวกคุณควรเข้าร่วมโปรแกรมตัวสุขภาพเบื้องต้นสักหน่อยนะคะ , ถ้าหากสนใจ ———` #จะตรวจสุขภาพคนที่มารีทวิต ( ทำแทนแท็ก #จะทำความรู้จักคนที่มารีทวิต ) ⠀

สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลงขณะมองดูท่าทางหยิ่งยโสของอีกฝ่าย “ ฉันจะโง่จ้างให้เธอมาทรยศฉันหรือไง ” สัญชาตญาณของเขาตะโกนบอกว่าไม่ควรไว้ใจแม่สายลับสาวคนนี้เด็ดขาด

“ แพทย์อาสางั้นหรอ . . ” งานไม่หวังผล ยากที่คนอย่างเขาจะเข้าใจได้ ใจนึงก็อยากตรวจสอบดูถ้าเธอมีความสามารถพอ เขาอาจทาบทามมาในทีมวิจัยเชื้อไวรัส “ ไม่อยากทำงานที่น่าสนุกกว่านั้นหรือไง ”

เวสเกอร์กดแว่นลงเล็กน้อยให้เธอได้เห็นแววตาของเขา แววตาสีแดงเล็กราวอสรพิษร้าย ทั้งเธอและเขาก็ไม่ธรรมดาทั้งคู่ “ แม่ ? คนอื่นในบ้านเธอก็เป็นแบบนี้เหมือนกันงั้นหรอ . . น่าสนใจนี่ ”

หมอนี่ . . หนึ่งในตัวทดลอง ? “ ว่าไง เจ้าหนู ”

“ เธอมาจากโปรเจคไหนหรอ ลีโอ ” ช่วยไม่ได้ มีทั้งงานวิจัยหลักกับงานแฝงตัว ทำให้ความทรงจำเกี่ยวกับโปรเจคทดลองต่างๆของเวสเกอร์ปะปนไปหมด

“ . . . . ” เวสเกอร์หัวเราะเบาๆก่อนจะถกแขนเสื้อขึ้นแล้วยื่นแขนหนาๆให้หญิงสาวตรงหน้า “ จะทำอะไรล่ะคุณหมอ ”

“ อัลเบิร์ต เวสเกอร์ ” ท่าทีของเขาดูผ่อนคลายลง แต่เวสเกอร์ยังไม่ละทิ้งความสนใจของเขาต่อหญิงสาวตรงหน้า “ อันที่จริง ฉันเป็นคนประเภทที่สร้างคนแบบพวกเธอขึ้นมา ”

“ พวกของเลียนแบบ . . ”

เวสเกอร์ขมวดคิ้วดูไม่สบอารมณ์ “ เปรียบเทียบผลงานของฉันแบบนั้น นับเป็นการดูถูกนะ ”

[ รับสมัครผู้ช่วยวิจัย ; การตรวจวัดระดับไวรัสในตัวอย่างทดลอง ] เวสเกอร์ปิดแฟ้ม ครุ่นคิดว่าจะรับสมัครใครมาช่วยดีหรือใหม่ แน่นอนว่าก่อนที่จะเปลี่ยนพวกเขาให้เป็นตัวทดลองเสียเอง

⠀ ⠀ ⠀ ᴵ ᵈᵒⁿ'ᵗ ʷᵃⁿᵗ ᵃⁿʸ ᵐᵒʳᵉ ʳᵉᵍʳᵉᵗˢ· ᵂʰᵃᵗᵉᵛᵉʳ ⁱᵗ ᵗᵃᵏᵉˢ, ᶜᵒᵘⁿᵗ ᵐᵉ ⁱⁿ ⠀ ⠀ ⠀

⠀⠀⠀ 𝐓𝐡𝐞 More things change.ᅠ 𝐓𝐡𝐞 More they stay the same.ᅠ 𝐀𝓓𝙰 𝐖𝒐𝑛𝚐 RE SIX.ᅠ | 𒈔 ⠀⠀⠀

ㅤ ㅤㅤ" เฮ้— ช่วงนี้คึกคักกันน่าดู, ไหน ๆ ก็ไหน ๆ มากินข้าวด้วยกันหน่อยไหม ฉันซื้อเบอร์เกอร์มาเพียบ ร้านโปรดของฉันเลยนะ " ㅤㅤเธอกวักมือเรียกผู้คนที่ผ่านไปมาพร้อมกับผายมือไปยังถุงกระดาษที่บรรจุอาหารกลิ่นหอมฟุ้ง, ใบหน้าตกกระเจือรอยยิ้มบาง ๆ ㅤㅤ# rt/mt for free burger ( rp ) ㅤ

⠀⠀⠀ “ ฉันจะพูดครั้งเดียว แค่สั่งมาแล้วฉันจะจัดการให้เสร็จเรียบร้อย หลังจบงานค่อยมาคุยกันอีกที เลิกกัน ” #สุ่มสถานการณ์โรลเพลย์ให้คนที่มารีทวิต *Alert‼️* : No main story event ⠀⠀⠀

“ . . . . ” สลับมองหน้าหญิงสาวกับรูปในโทรศัพท์มือถือ ไม่ผิดตัว เวสเกอร์จัดแว่นกันแดดให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าหา “ สวัสดี คุณแอชครอฟท์ ”

“ ไม่ต้องคิดมากหรอก ” เวสเกอร์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ “ ว่าแต่ ฉันไม่คุ้นหน้าเธอเลย สังกัดไหนล่ะ ”

เวสเกอร์รีบยกมือขึ้นสองข้าง ถอยหลังเล็กน้อยเพื่อเปิดพื้นที่ปลอดภัยให้กับเธอ “ โอเค ๆ คุณแอชครอฟท์ ผมไม่ได้มาร้าย อันที่จริงผมควรจะกล่าวขอโทษคุณด้วยซ้ำ . . ” “ กล่าวขอโทษแทนเจ้าคนหน้าคล้ายนั่น ”

“ อ้า . . พยาบาลอาสา ฉันนึกออกแล้ว แย่จริง ” เขายกมือมากดบริเวณขมับ “ ขอโทษที่เสียมารยาท ฉันแค่คิดว่าบางทีเธออาจจะขยับขยายไปทำงานอย่างอื่นแล้ว อย่างเช่นงานวิจัยทางโรคติดเชื้อ . . ”