Olamadıklarım için üzgünüm, beni olduklarımla kabullen.

Herşey olması gerektiği gibi ve herkes olması gerektiği yerde, daha iyisini hayal edemezdim.

Ardımda bıraktığım o yollar, buradan gayet net.

İnsan farklı bir hale giriyor yaşarken ölünce

Beni ayakta tutan iki şey var; birincisi hiç ihanet etmedim, ikinciside kimseye yaranmak için bir sey yapmadım, içimden ne geldiyse öyle davranıp, öyle konuştum bu bana yeter.

Ne zaman mutlu olmaya diksem gözümü Ne zaman güzel şeylere dönsem yüzümü İçimden birşeyler sökülür.

Zaman beni her zaman haklı çıkardı.

Eskiden gökyüzüne bakıp yıldızlardaki yerimizi merak ederdik şimdi başımızı eğip topraktaki yerimizi düşünüyoruz.

Kapalı durmakta ısrar eden pencereleri duvardan saymak gerekir

Sen kendini biliyorsan, bil ki kendini bilmezlerin söyledikleri anlamsızdır.

Her yeni gün, dünün gölgesinden sıyrılıp kendi ışığını bulma şansıdır.

Bir şeyi bir kere yapan bir daha yapar, bir şeyi başkasına yapan sana da yapar.

Aksiyonsuz vizyon halüsinasyondur.

Yıllardır emek veririsin ama kumsaldaki kum taneleri kadar değeri yoktur.

Bazen karanlık bir yerde olduğunda gömüldüğünü sanıyorsun ama aslında ekilmişsin.

İyiliğini düşündüğün insanların, senin hakkında kötü düşünmesi kadar yaralayıcı bir şey yoktur. Hele ki, fedakârlık ettiğin kişilerin seni mağrur sanması, insanın içindeki adaleti paramparça eder.

Adalet bazen sessizdir ama asla gecikmez.

İnsanlar nerede duracağını bazen bilemez; sınırları aşar, incitir ve fark etmez. Kendini tutmayı öğrenmek, hem kendine hem başkalarına saygının ilk adımıdır.

Bütün hayatım sadece güzel bir ölüme hazırlık mı?

Kimseyi kırmadan da dimdik durulur, sadece kırılmayan yerini bulacaksın kendinde; orası hem kalkanın, hem kılıcın olur."