“.......”

“ชิ้นส่วนตรงนี้มัน...ต้องแงะออกมาท่าไหนกันนะ” พยายามแกะชิ้นส่วนของเบรอให้มาเป็นปกติ

“เทลเกต โทษทีนะ แต่ข้าวานเจ้าช่วยเอาเบรอไปแผนกวิทยาศาสตร์ที” เขาเปิดประตูห้องออกมาก่อนจะก้มลงยื่นก้อนเบรอให้ TAILGATE

“ทำอะไรของเขา” มองเทลเกตที่ดูมีความสุขในการทำงานจากห้องทำงานของตน

“ไม่เจอนานเลยนะบีทไฟย์” เขากอดอีกฝ่ายกลับอย่างเบามือ “เป็นยังไงบ้างช่วงนี้?”

“ YOKᗴTᖇOᑎ ขอโทษที่รบกวน ท่านอยากจะไปที่โลกมนุษย์กับข้ารึไม่?”

“บางทีนะ ท่านอาจอยากได้พบกับลูกศิษย์ของท่านอีกตน รึ2” “พวกเขาอยู่โลกมนุษย์”

“ BEATFIRE จะออกยานแล้ว มาเร็ว”

“เจ็บมั้ยนั่น...” เขาเดินไปจับตัวอีกฝ่ายให้กลับมายืนในท่าที่ปกติ

“ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้” นึกเอ็นดูสหายตัวเองที่ยังคงร่าเริงได้แม้อายุจะไม่น้อยก็ตาม “ออกยานได้” เขาสั่งการในทันที เพื่อให้ยานบินมุ่งหน้าไปยังโลกมนุษย์

“เป็นดาวที่ การเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปไม่เปลี่ยน”

“ที่ยาน เกิดเรื่องงั้นรึ” ไม่รอช้าที่จะทรานฟอร์ม แล้วมุ่งตรงกลับยาน

มองไซโครนัสที่ถูกจับตัวเอาไว้ ทั้งที่เป็นดิเซปติคอน แต่น่าแปลกนักที่สงบนิ่งขนาดนี้

“บีทไฟย์?” เขาสะดุ้งหันมองอีกฝ่ายที่โผมากอดจากด้านหลัง “มีอะไรรึ?”

“อย่างนี้นี่เอง” เขาหัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย “ไม่กอดด้านหน้าเหรอ?”