Hayatım

Bekler dedi Raskolnikov, "eğer sevmişse yıllarca da bekler bir ömürde bekler dedi" bu sözünü takipçilerini şahit tutarak.

Bı antidepresan daha..

28 Kasım.

28 Kasım.

“Bazen, konuşmamak daha iyi hissettirir. Hiçbir şekilde. Hiçbir şey hakkında. Hiç kimseye.” (Breaking Bad)

"böyle olması gerekiyormuş" kabullenişinin kalbi sızım sızım sızlatan bir yanı var. başka türlü olabilecekken, ileride çok güzel günler yaşayabilecekken, bu hikâye başka bir ihtimal ile de yazılabilecekken "buraya kadarmış" diyorsun ve diline gelen ne varsa hepsini yutuyorsun.

tüm çabanıza rağmen bir türlü olduramadığınız şeylerin peşinden nefes nefese koşmamak gerektiğini anlamak ve kalbinize bu işin oluru olmayacağını anlatabilmek için daha ne olması gerekiyor? ne kadar daha yıpranmış olmak size yetecek? daha ne kadar tükeneceksiniz?

Bazı üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedir.

Sahip olduğumdan fazlasını kaybettim.

Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde şu dünyanın ıssızlığı.

"Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle, Ama her defasında geri döndüm seninle." Yavuz Bülent Bakiler vefat etti. Onu şiirleriyle hatırlayacağız.

En kötüsü saplanıp kalmaktır. Bir insana, bir soruna, bir travmaya, bir hayal kırıklığına ya da bir beklentiye.

Kendi yolunu kabullen. Kendi hikayeni sev. Olduğun yeri oldur. Olmayanı yok say. Hayat, olmayana ağıt yakacak kadar uzun değil.

Herkes ait olduğu yere konumlanmış da, bir ben aidiyetsizliğin külfetiyle oradan oraya sendeliyorum gibi bir his.

"yarım kalan herkes bu türkünün başını bilir"