دوستان من بخاطر اتفاقاتی که افتاد تعدیل شدم، اگر به طراح محصول نیاز دارید یا کسی رو میشناسید که نیاز داره، چه فول یا پارت تایم، ریموت یا حضوری تهران خوشحال میشم بهم بگید تا رزومه‌م‌ رو بفرستم.

اینکه خیلی سخت می‌تونیم کمربندهای وریس‌مون رو بفروشیم مهم نیست اینکه با توجه به این اوضاع، دخترهای عشایرمون باز دیگه مدرسه نمیرن و ممکنه بعد اینهمه تلاش دوباره ترک تحصیل کنن داره دیونه‌ام می‌کنه

رنج مادران میناب هیچ وقت تیتر نشد، چون به کار کسی نمیومد.

خون بچه‌های میناب «رنگ رسانه» نداشت. مادران‌شون هم «قاب‌پسند» نبودند. و جانِ کودک هم برای بسیاری، فقط وقتی می‌ارزید که در خدمتِ روایت‌شان بود. وگرنه باید این روزها، همان فریادهای توأم با خشمِ «چرا زدی؟» و «چرا دو بار زدی؟» دوباره شهر را پر می‌کرد.

یکی از مشکلات جدیدم اینه که دیگه حتی نمیشه از توی یوتیوب آموزش رایگان دید. قیمت کانفیگی که صرف میشه، از کلاس خصوصی گرون‌‌تر در میاد :)))

یکی از موضوعاتی که من باهاش کنار نمیام درمورد جریانات اعتراضی دیماه؛ آتش زدن مساجد بود. اگر میخواستید مقبولیت پیدا کنید بین مردم نباید اعتقادات جامعه ایرانی که بستر انقلاب ۵۷ رو فراهم کرد رو خوار میشماردین! این به هیچ‌وجه پذیرفته نیست و نبوده و مطلقا جنایت محسوب میشه و باعث تنفر.

Hamas never shot 1,000 kids and women in the head with sniper bullets. The IDF did.

پهلوی زمانی بالاخره با اشاره از میناب حرف خواهد زد، و بعد از اون طرفدارانش از اینکه شازده «چتر انسانیت» رو خودش در دستش گرفت ما را سوراخ خواهند کرد.

می‌دونستید بچه‌های مینابم توی کاورای مشکی گذاشتن چیدن توی یه سالن پدر و مادرا برن شناسایی‌شون کنند؟ کاوراشون رنگ و رو رفته بود از غبار آوار. تقریبا هیچ کدومشون پر نشده بود اینقدر کوچک بودن. دادخواهی انتخابی نیست. اگر صحنه‌های دی ماه را برای جوشش خشم‌ دیدید اینا رو هم ببینید.

من برای هضم این تصویر خیلی ضعیفم.

«کودک هفت ساله‌ی مفقودالاثر» خلاصه‌ی ویران‌گرِ یک دنیا دردِ جانكاه.

بیزاری من از پهلوی از اون روزی شروع شد که به دوربین نگاه کرد و گفت مردم به نهادهای نظامی حمله کنند و کمک در راه است…تمام وجودم پر از خشم و ترس شد…که یک نفر با علم کامل هزاران جوان عاصی رو به قتل‌گاه بفرسته….این دیگه از پخمگی و حماقت نیست…این رسما بازیگر نقش مکمل جنایتکاره

حقیقت امر اینه که، حسبی‌الله آقای چاووشی رو میشنوم مو به تنم سیخ میشه. و این تمام رسالت یه هنرمنده.

جیگرم برات سوخته ماکان.

حالا ما ایرانی‌های ساکن ایران موندیم و کارهایی که از دست رفته، فقری که سرعت وحشتناک‌تری گرفته و جنگ‌هایی که دوباره باید برای پایه‌ای ترین حقوقمون بکنیم.

اگه تجربه کار در فروش صنایع غذایی دارین، ما فروشنده و سرپرست فروش و مدیر فروش در تهران و کرج می‌خوایم.

اینترنت ابزاری است برای فرصت های برابر من از کرمان از گوشه خونه ام به واسطه اینترنت تونستم کسب و کار خودم رو راه بیاندازم. من به واسطه اینترنت تونستم توسعه پیدا کنم. من به واسطه اینترنته که هنوز سر پا هستم و تونستم هنوز کارگاه کوچکم رو حفظ کنم.

بچه ها اگه شرکتتون نیرو دات نت خواست ممنون میشم بهم بگید مرسی :) ریت هم بزنید ممنون میشم