بعد کلی خستگی فضای مجازی و باز کنی و ببینی یک نفرُ اعدام کردن یک نفرُ تو مترو کشتن یک نفر خودکشی کرده. سیل اومده ۴ نفر مردن. زنا تو خیابون دارن کتک میخورن و با پتو جا به جا میشن!! اونوقت من باید دعوای فلانی با نکست اکسشو ببیینم این وسط. از ماست که بر ماست.

شهرسازی اسلامی

بابابزرگم نشسته این وسط نطق می‌کنه که اگه بخندین سر خودتونم میاد. جمع کنین بابا ۴۰ ساله به ریش ما خندیدین حالا وقت ماست.

امروز خیلی خسته بودم از اسکیس زدن و کلا ادامه دادن. مامانم فقط بهم گفت خیلی این مدت تلاش کردی. و نمیدونم چرا و چطور ولی این حرفش انگار دوباره زنده‌ام کرد. کاش این حرفای خوب و دریغ نکنیم از هم.

از لحاظ روحی نیاز دارم تا فرسخ ها از اسلام و مسلمونا دور باشم .

یه گروه خانوادگی داریم تو تلگرام تنها کاربردش اینه که هر وقت دعوا میشه یکی لفت میده. حرف زدن کلا تو خانواده ی ایرانی قفله.

دلم برای پیاده روی های طولانی و احساس رها بودن تنگ شده

اینکه حتی مناظره رو دنبال می‌کنید، منو متعجب می‌کنه.

شما هم رقابت فرضی بعضی آدما رو با خودتون حس میکنید؟ عزیزم من وارد مسابقه‌ای با تو نشدم چه مرگته؟!

کسشر، تا چشم کار میکنه کسشر، هوا کسشر، آدما کسشر، دنیا کسشر، فقط و فقط کسشر

از تنها سینگل جمع رسیدم به مرحله‌ی تنها مجرد جمع. ینی مرحله‌ی بعد چیه؟

دلم یه کتاب یا رمان میخواد که اشتیاق کتاب خوندن و بهم برگردونه

نمیدونم چرا وسط این همه هم‌جنس خوب واسه گراییدن من کمال و انتخاب کردم

کلداستاپ نیست که لایف استاپه. این چیه آخه. جنگه مگه.

واقعا کریسمس و نیمه شعبان از لحاظ کانسپت چه فرقی با هم دارن؟ جفتشون تولد یه شخصیت مذهبیه.

کلی رمز ارز گرفتم یه هفته بعد سقوط تاریخی کرد. آیلتس ثبت نام کردم کلا تعطیل شد. واقعا نگران سومی ام :))

واقعا دیگه ظرفیتش رو ندارم. دیگه نمی‌تونم ببینم مردم دارن کتک می‌خورند. دیگه نمی‌تونم ببینم جوون‌ها رو می‌کُشند. دیگه حتی شنیدنِ صدای شعار و بوق ممتدِ ماشین‌ها به نشانهٔ اعتراض هم بهم اضطراب شدیدی می‌ده. من دیگه پیرم برای دیدنِ همهٔ این چیزها.

من از تفکری که از دانشجو و دانشگاه می‌ترسد،می‌ترسم.

پادشاهی‌خواهی و نشاندن فرزند ذکور یک مرد به جای پدر، در ذات خودش ایده‌ای عمیقأ مردسالارانه‌ست، و ضد دموکراسی، و انتی‌تز هر شکلی از برابری. طبیعیه که باورمندانش هم ضدزن باشند، و مخالف برابری تمام شهروندان با هم و علیه عدالت برای همه. اینها شوخی تلخ روزگار با ایران‌اند.