マンドリカルドくん、わんこみたいで可愛かったです

หัวเราะในลำคอเบา ๆ "ไม่ใช่ว่าเจ้าน่ารักไม่พอจนข้าไม่อยากอวดหรอกนะ แต่เพราะเจ้าน่ารักเกินไปต่างหาก ข้าเลยไม่อวดและเก็บความน่ารักของเจ้าเอาไว้ให้ข้ารู้เพียงแค่คนเดียว อีกอย่างให้ข้าบรรยายวันเดียวก็คงไม่หมดหรอก" ยิ้มตาปิดลงแสดงถึงความภูมิใจที่ได้พูดออกไป

จู่ๆไรเดอร์ก็รู้สึกเบาหวานขึ้นตาอย่างเฉียบพลัน เขามาอยู่ตรงนี้ทำไมกันนะ 😞

“ แค่มองก็หวาน หวานจนเย็นฉ่ำเลยค่ะ”

“สายัณห์สวัสดิ์ พระอาทิตย์ตกดินอีกครา หน้าร้อนแบบนี้มันก็ต้องไอติมหวานเย็นเท่านั้นล่ะนะ!!!”

(อาจจะมาตอบอีกทีดึกๆ) (ผดลข้าต้องไปปั่นไฟแล้วก็หนีผี...)

" สวัสดีตอนกลางคืนครับ และยินดีต้อนรับกลับ " กิจกรรมหลาย ๆ อย่างถูกเลื่อนออกไปเพราะโรคกับภัยพิบัติ คงจะเป็นอีกสัปดาห์ที่เงียบเหงาดั่งเคย แต่ยังไงสุขภาพก็เป็นเรื่องสำคัญที่สุด ดังนั้นตนคงสามารถไปนอนพักผ่อนที่ห้องพยาบาลได้อย่างสบายใจ— " ดูแลตัวเองกันด้วยนะ "

"ถึงจะพูดไม่ค่อยเก่ง แต่ข้าก็ขอให้เจ้ามีช่วงเวลาที่ดีนะ" "ยินดีต้อนรับ" ใช้คำเชยไปล่ะมั้ง...

"ยินดีต้อนรับ . . . นะ" แม้ว่าตนเองจักมิได้ออกมาทักทายผู้อื่นนัก แต่การแสดงความยินดีกับผู้คนใหม่ๆเป็นเรื่องที่ดีมิใช่หรือ ? เพราะแบบนั้นแล้ว , จึงกล่าวออกไป

เฝ้ารอคอยเธอจนถึงฟ้ารุ่งสาง 、 เฝ้ามองดูจากที่ไหนสักแห่ง แม้ตัวเขาจักสลายกลายเป็นสสาร แต่สายใยแห่งมิตรภาพนั้นยังคงอยู่ เพราะเชื่อในตัวของเธอ 、 ก็เลยหมดห่วง ได้แต่เฝ้าปรารถนา ขอให้อย่ามีอะไรมาทำร้ายเธออีกเลย

สายฝนแห่งดวงดาวโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า ฉาบทาบรัตติกาลด้วยแสงสว่างอันมอดไหม้ สีดำที่เบื้องนภานั้นพร่างไปด้วยประกายมากมายตระการตา แม้จะเป็นความว่างเปล่าที่ไม่มีอะไร, แม้จะเป็นกลุ่มดาวที่ได้เห็นมาจนชินตา, แม้จะเป็นความฝันซ้ำซากที่ได้แต่ปรารถนา, อา ยังไง— ท้องฟ้าในค่ำคืนนี้เองก็งดงาม

ตื่นอยู่แบบนี้จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้นคงไม่ได้สินะ? ช่วงเวลาระหว่างความฝันกับความจริง รุ่งสางเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความทรงจำในวันวานอันโหยหาก่อนที่อรุณจะมาเยือนนั้น ช่างน่าคิดถึงเสียนี่กระไร ไม่ได้จมอยู่กับอดีตหรอก แต่ความทรงจำเกี่ยวกับพวกคุณคือสิ่งที่ผลักผมไปด้านหน้า ก็เท่านั้นเอง

😄

🤔🤔🤔 ถ้าไม่สบายก็ห้ามกินไอศกรีมนะ

หนึ่ง สอง สาม นิโนะที่ยืนเหม่อนับนิ้วตัวเอง จำนวนประชากรที่ตนเผลอทำให้ร้องไห้

อ่อนไหวกันจริงๆ ได้แต่นั่งทานไอศกรีมรสสตรอว์เบอร์รี่มองเหตุการณ์เงียบๆ

* 　　 · . 　 　　 　✵ * 　　　 —ค่ำคืนนี้เป็นอย่างไรกันบ้าง ? นอนหลับสบายกันหรือเปล่า ? สำหรับวีรชนที่ไร้ดาบ ก็คงเป็นอีกวันที่พระจันทร์กำลังยิ้มเยาะ ให้กับชีวิตที่ล้มเหลวของตัวเขา หรืออีกความหมายหนึ่ง 、 —ต่อให้โลกจะล่มสลาย เข็มนาฬิกาก็ยังเดินต่อไปอย่างโหดร้าย

“ม่า... เป็นเรื่องที่ดีอยู่หรอก แต่ตริตรองเลือกวีรชน 5 ดาวของพวกท่านกันให้ดีๆนะครับ” “ส่วนตัวข้านั้นก็.. คอยนั่งอยู่ตรงนี้เพื่อขอแสดงความยินดีกับมาสเตอร์ทุกคนด้วย”

" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! " หัวที่กำลังคิดจะเลือกอรชุนก็มีเอนคิดูโผล่มาในหัวอีกคน กุมหัวแล้ว " ตตตตต แต่ แต่ อาเชอร์-- แต่แต่แต่ แลนเซอร์- "