افراطی بودن تو هر داستانی ترسناکه، ترسناک نباشید.

ناسیونالیسم دیگری‌ساز که ممکن بود ایده‌‌ای نسبتاً کم خطر به نظر بیاد: حس متمایز بودن و استثنایی بودن ایرانی، همون نقطه‌ای شد که سازمان‌های امنیتی از طریقش صدها هزار نفر رو متقاعد کردند که جنگ قراره براشون نتیجه‌ای داشته باشه که هرگز برای ملت‌های مادون اونها نداشته. تاسف‌‌باره.

Yeah, sure!!!

آره کوبا تسلیم شد ولی همین دوستان بمب‌و‌تسلیم‌به‌کون باز لال شدن که از اول مارس کوبا تحت محاصره‌ی آمریکاست، برق کاملا قطعه و آب و غذا و خدمات درمانی مختل شده‌ن. توهمات فردای آزادی‌شون هم همینجوری بی‌سروتهه.

از خودتون نظر داشته باشید، مثل بسیجیا چشمتون به دهن بالا سری نباشه، این که تا وقتی پهلوی هیچی نگفته دلیل میارین که زدن زیرساخت ها اکیه و دیگه راهی نیست، باید بپذریم تا ترامپ بتونه آزادمون کنه و بعد از پیام پهلوی مخالف این کار میشین مسیریه که بعد از ۴۰ سال میارتمون سر نقطه اول.

امیدوارم بخشی از هم‌میهنان متوجه شده باشند که بالاتر از سیاهی در خاورمیانه رنگ‌های متنوعی وجود دارد.

اندیمشک ۱۷۶ هزار نفر جمعیت دارد، بیمارستانش از سرویس خارج شده و این در حالیه که هیچ کدام از رسانه‌های جهان این ماجرا رو پوشش ندادن!

دستور آمد که «گه نخور» از تخریب زیرساخت‌ها هم حمایت باید بکنی و حمایت کرد وقتی مزدور شدی باید تا ته‌اش مزدور بمونی

می‌فرمایند «آیا برات زنگ خطر نیست که موضع تو و یه ارزشی درمورد کشته‌شدگان یکیه؟» ببین من از تعداد کشته‌شده‌ها برای اهداف ایدئولوژیکم استفاده نمی‌کنم جون یک به یک آدما که در هر رخداد حکومتی ج.ا یا جنگ از دست می‌ره برای من جانه، عدد نیست. اگر اینو نمی‌فهمی، مشکل از قوهٔ تحلیل توئه.

موضع این بلاگره رو اصلا کار ندارم ولی آدمایی که حرف زدن مستقیم رو ول می‌کنن و هرررچیزی رو با ایما و اشاره و مَثَل و ضرب‌المثل و داستان و حکایت و کنایه میخوان بیان کنن در یک سطح دیگه‌ای مغز منو خسته می‌کنن. اگه میترسی حرفتو بزنی کلا ساکت باش وقت مارو نگیر( در هر زمینه‌ای)

اثر پروپاگاندای جنگ اینه: مرتب از جنگ حمایت کنم و وانمود کنم که جنگ راه حل ساده، اجتناب ناپذیر و دم دستیه، ولی وقتی کار به جای باریک کشید بگم مگه به حرف منه، تو بگو راه حلت چیه، خب جنگه، هزینه داره. وقتی هم که معلوم شد هزینه‌ها قابل توجیه نیست بگم مگه من گفتم جنگ به اینجا بکشه

روح‌الله خمینی سال ۵۷: «اقتصاد مال خر است» “ضد” روح‌الله خمینی‌های سال ۱۴۰۵ : دغدغه زیرساخت مال خر است

کشتن یک انسان برای دفاع از یک آرمان، دفاع از یک آرمان نیست، کشتنِ یک انسان است. -سباستین کاستلیو

تعصب روی هرچیزی از آی‌کیو پایین میاد با آدم متعصب هم بحث کردن بی‌فایده‌ست.

این که نه جنگ خواستن اونا تاثیر داشته نه جنگ نخواستن ما به نظر من بی معنیه. اینکه کسی فکر کنه جنگ خواستنش بی‌تاثیره ولی اینهمه براش تلاش کنه و هیچ صدای مخالفیم تحمل نکنه خیلی وحشتناک‌تره حتا

کاوه مدنی رو دارن بازخواست می‌کنن که تو باید از الگوی مصرف آب مردم هر منطقه و هر استان حدس می‌زدی که لوکیشن دقیق شهرهای موشکی جمهوری اسلامی کجاست، مساحتش هر کدوم چقدره و چند تا موشک تو هر شهر هست و چه تجهیزاتی توش بوده! ولی کسی براش سوال پیش نمیاد یک ساله ادعا می‌شه که 150 هزار

فرض کنیم بازجویی نیست و صرفا سوال پرسیدنه. خب چرا این سوال رو از رضا پهلوی نمی‌پرسی که چرا با وجود ادعای 150 هزار ریزشی نظامی، یکی‌شون نیومده این اطلاعات رو منتشر کنه که جزئیات شهرهای موشکی چی هست؟! کاوه مدنی کلا 6 ماه رئیس سازمان حفاظت محیط زیست ایران بوده. 8 سال پیش. بعدشم از

عقل پروپاگاندا زده وقتی به شاه می‌رسه می‌گه ارتش قدرتمند برای ایران گذاشت وقتی به ج‌ا می‌رسه می‌گه پول نفت رو هزینه موشک و نیروی نظامی کرده. ارتش و قوای نظامی برای کشوره نه برای حکومت. هم جنگنده‌ی شاه برای کشور بود، هم موشک ج‌ا. هر حکومتی هم ساخته یا خریده دستش درد نکنه.

اونموقعی که خود صداوسیما فیلمای شهرهای موشکی رو نشون میداد یه عده اینجا داشتن عکس اجاق گاز روشنشونو میذاشتن که ج.ا تسلیم بشه. حالا همونا از عالم و آدم بدهکارن و فاز بازجو برداشتن که تو که میدونستی چرا نگفتی. حالا میگفت مثلا چیکار میکردی قناری؟ در یخچال هم باز میذاشتی