دارم نمی‌تونم. کاش اگر این تموم نمیشه، من تموم شم.

مکانیزم دفاعی مامان من اینه که وقتی صدای جنگنده تو اسمون میاد جارو برقی رو هم روشن میکنه که خیلی نشنویم چه خبره :))

It’s like pocker game. They play it, but we pay the price

یجوری ‌لینکدین یکدست سبزه که واقعا پست گذاشتن داخلش الان بی‌فایده‌اس.

من با خودم همیشه میگفتم AI developer با AI consumer فرق داره و به همین دلیل تکنیکال ریپورت‌های مدل‌ها یا معماری جدیدی که ریلیز میشد رو میخوندم که بدونم اگه بهبودی ایجاد شده یا deficiency حل شده، “دلیلش” تو معماری مدل یا نوع استفاده‌ازش چیه. چقدر خوش‌خیال بودی فاطمه‌جون =)))

یکی یه چیز قشنگی نوشته بود “درهم‌تنیدگی کار و هویت” و بحرانی که ایجاد میکنه وقتی ادمی که کارش‌ رو دوست داره، از کار فاصله میگیره.

این بهار واقعا داره نمی‌بهاره

تو یه مرحله عجیبی از انتخاب کردن گیر کردم که کاش یه چیزی تحت عنوان تراپیست‌حوزه‌تک یا منتور تصمیم‌گیری، وجود داشت که هم شرایط کار رو میدونست، هم تجربه زیستش از من بیشتر بود و میرفتم ازش مشورت میگرفتم.

همه آدما روزای بد یا دوران بد دارن. خیلی عزیز اند اون کسایی که تو روزای بد ما، حتی اگه کاری از دستشون برنمیومد، اومدن گفتن: “فلانی میدونم خوب نیستی. حق داری. دووم بیار. منم این گوشه در دسترستم. هر وقت که خواستی”

لپ‌تاپ رو تحویل دادم. امضا کردم و تمام

لینکدین فارسی چرا اینطور شد حالا؟ :)) بازش میکنی همه خانومای hr پست گذاشتن ابراز تاسف کردن به همراه عکس خودشون وا !

وقتی چیزی از بیرون عادی نیست، شاید غیرعادی بودن درون ادم هم طبیعی‌ترین ‌ری‌اکشنه.

عمو اینترنت رو وصل کن میخوایم به دنیا بگیم چقد هوامونو داشتی تو جنگ #DigitalBlackOutIran‌

نوشته بود “Your future husband is not in a dating app, he is in Github” Well said واقعا well said ✨