sen o baygın sevgilerin adamı değilsin. sana yaşamak düşer çarkların gövdesinde bin demir kapıyla hesaplaşmaktan omzun çürümelidir bin çeşit güneşle ovulmalıdır gaddar ellerin yürü yangınların üstüne, kendi alevini de getir çarpıntısız dakikası olur mu devrimcinin

Kimlere ne özgüvenler vermişim

Sınavda Camusu bilip 1 net fazla yapmış olabilirim ama yabancıyı okuduktan sonra asla eskisi gibi olamadım

nefsimin kusurlarından sana sığınırım beni yalnız senin rızan için çabalayanlardan eğle Allah’ım

Gece 3 suları sonumun nereye gideceğini düşünürken

Derinlik kalmadı yüzeyde boğuluyorum

Çürümüş tükenmiş ve zayıflamış içgüdülerin bir işareti olması şart mıdır

Senden de vazgeçtim Ankara gelmiyorum

Plan program yok tesadüfler yolcusuyum

Bir sürü kitap okudu ama içindeki huzursuzluk azalmak yerine daha da büyüdü. Jack London / Martin Eden

tez kızaran güllerden kendini sakın sevgiler ürkütsün seni, aşk ayrı Aşktır diye geri geldin o çekiç seslerine bıraktın vazgeçilmez ırmakları gönlüne kar yağdırıyorsa çocuk sesleri yetsin dikkat et hiçbir şey ıslatmasın namlularını.

Burada olmamalıydım hissi ve nerede olmalıydım bilmeyişi

Birtane camel sarı verir misin

“ait olduğu yeri bulamamıştı.” • martin eden | jack london

yaşadıklarını, hissettiklerini, sorunlarını kimseyle paylaşamamak..

Tohum bir kere toprağa düştü, yeşerecek.

tamam deneyimler bizi olgun biri yaptı ama ben eski heyecanlı ve bir şeylere hevesli hâlimi çok özlüyorum.