İmkansız yoktur, bahane vardır. İsteyince her şey olur..

Her şeyi içimde halletmeye çalışırken içimi öldürdüm…

Benim içim de kendi evim vardı , o evi açtım . Artık içimde evrenim var.

sen hiç affedilmeyi beklemedin, hiç özür dilemedin, hiç aramadın. sen kıyıda köşede ihmal ettiğin bir kalbin seni hep sevdiğinden emindin.

Bekledim, bir şeyleri anlaman için çok bekledim. Kalbimdeki yarayı gör çabala istedim. İçimdeki kimsesizliği fark et, düzel istedim. Kalbimdeki çığlıkları sustur istedim. İstediğim hiçbir şey olmadı, içimdeki yangında hiç durmadı..

Öyle bir değersizlik hissi…

Sen beni ne zaman gelsen bulursun, ben sana haberli gelsem bile kapıda kalırım.

“Çok istediğin bir şeyden vazgeçmen gerektiğini farkettiğin bir akşamüstü burukluğu var havada.”

Rahmetli Levent Kırca'nın yıllar önceki efsane konuşması Ruhun şaad olsun çok haklıydın usta 🙏

muharrem ince - saraçhane konuşması

Ümit Bey, paylaştığınız üç paragraf da benim Cumhuriyet’teki dünkü yazımdan. Bilginize ve dikkatinize! cumhuriyet.com.tr/yazarlar/mehme…