ตุบตับ! ป้าป—! เสียงดังออกมาจากในห้องครัวของร้านขนมปังแห่งหนึ่งในย่านการค้า แม้จะเป็นวันอาทิตย์ ร้านก็ยังคงเปิดทำการเช่นทุกวัน “สวัสดีครับ! ยินดีต้อนรับครับ—! เชิญครับ—! อ๊ะ รายการสินค้าที่ลดราคาในวันนี้ดูในใบได้เลยครับ!” ลูกชายคนโตของร้านขนมปังคามาโดะ ยังสดใสเหมือนเช่นเคย

#เด็กเรวะวันนี้ทำอะไร “....” เอาจริงเหรอครับ? ตรงหน้าเขาคือเด็กหนุ่มตัวสูงสะพายกระเป๋าเป้กำลังยืนรอรับการต้อนรับ ทั้งที่อีกฝ่ายฉีกยิ้มร่าเริงอยู่แท้ๆ แต่ทำไมเขากลับรู้สึกแปลกๆ เหมือนเห็นบรรยากาศอึมครึมอย่างกับภาพในการ์ตูนประกอบฉากอยู่ข้างหลังได้นะ -Agatsuma Yoshiteru-

[April Fool's Day Service!] โยชิเทรุ But นิสัยตรงกันข้าม เป็นพี่คนโตของบ้าน นิสัยส่วนใหญ่จะคล้ายกับโทโกะ ไม่ชอบเสียงดังเท่าไหร่ เป็นคนตั้งใจเรียน ไม่เชื่อเรื่องผีหรือเรื่องบันทึกของคุณทวด เรียกทุกคนว่าคุณหรือเธอ ไม่ชอบเรียกชื่อ และเห็นอุซุยเทนมะเป็นไอดอล (ฝืนใจกัดฟัน)

เกิดเรื่องราวมากมายในวันนี้ ส่งท้ายเดือนมีนาคม และต้อนรับเดือนเมษายน เมษาหน้าโง่ที่วนกลับมาอีกหนหนึ่ง เหล่าผู้คนสนุกสนานย่อมเป็นเรื่องที่น่าปิติยินดีอย่างยิ่ง "เป็นอย่างไรบ้าง ?" "สำหรับเดือนเมษายน ข้าเองก็ขอให้พวกเจ้าได้พบแต่เรื่องราวที่มีแต่ความสุข และน่าประทับใจตลอดเดือนนะ"

แก่นแท้ของปราณความรัก อาจารย์เคยบอกเอาไว้ว่าจังหวะและความยืดหยุ่นคือสิ่งสำคัญ แต่อาจเป็นเพราะร่างกายของตนไม่ได้ยืดหยุ่นเท่ากับอาจารย์ การฝึกฝนให้ร่างกายเข้ากับปราณความรักจึงเป็นเรื่องที่ยากมาก แต่ว่า..ไม่เป็นไรหรอก! ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด! ถ้าพยายามต่อไปสักวันต้องเห็นผลแน่!

- Shinzugawa Sanemi - >《Math teacher》 > อ้างอิงจาก : โรงเรียนดาบพิฆาตอสูร > คีพคาร์ : 80% >DM 24/7 《 ติชมได้ แต่ขอให้อยู่ในขอบเขต 》 >>ไม่สามารถตอบได้ทุกเมนชั่น หากสะดวกจะตอบให้ได้มากที่สุด

Kimetsu no gakuean — P.E teacher The guardian of school discipline, guidance counselor Tomioka sensei╮

ตะวันคล้อยต่ำเข้าสู่ยามสนธยา ผู้คนต่างทยอยกันกลับบ้าน ทว่าเด็กหนุ่มผู้สวมต่างหูไพ่กลับต้องมาวุ่นวายอยู่กับพวกโรคจิตที่บังเอิญเจอระหว่างทาง “นี่นายอีกแล้วเหรอ!? ละอายใจซะบ้างสิ!” ทันจิโร่ตะโกนอย่างมีน้ำโหขณะฉุดยื้ออยู่กับโรคจิตที่กำลังขโมยชั้นในอยู่ ทั้งที่ต้องรีบกลับบ้านแท้ๆ!

เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่แล้ว ทันจิโร่จึงถือโอกาสเตรียมขนมชนิดพิเศษมามอบให้ลูกค้าทั้งรายเก่าและรายใหม่ที่แวะเวียนมายังร้าน “เชิญครับ! เชิญทางนี้เลย คุกกี้เสี่ยงทายมีพอแจกสำหรับทุกคนเลยครับ ไม่ต้องเกรงใจ แวะมาหยิบกันได้เลย—!” 🥠🥠🥠🥠🥠🥠🥠🥠 #จะมอบคุกกี้เสี่ยงทายให้กับคนที่มาเมนชั่น

⠀      “ มาร่วมเล่นด้วยกันอย่างสนุกสนานทั้งสี่คนกันเถอะนะ ! ” ⠀

“เรื่องซุบซิบยุคไทโช—… อ๊ะ ไม่ใช่สิ? แต่ท่านใดที่ยังไม่ทราบ ตัวข้าที่อยู่หน้าเส้นเวลาตอนนี้มีถึง 4 คนด้วยกัน! อื้อ—!? น่าตกใจใช่ไหมละครับ! มีตัวข้าแล้วหนึ่งคน ส่วนอีกสามคนก็คือพวกเขาเหล่านี้… จะจ๊าง—! @.TJKamado_TH @.DANGOTANJIRO @.tanjirouaux ดังนั้น ขอฝากด้วยนะครับ—!”

“…เอ๊ะ? แล้วทำไมทุกคนถึงแต่งตัวแบบนั้นกันล่ะ? คอสเพลย์กันอยู่เหรอ?” อ๊ะ! หรือว่าเรา…ลืมอ่านไ*น์กลุ่ม!? ไม่สิ เดิมทีแล้วเราเคยแลกไล*กันด้วยเหรอ!? ไม่สิ ไม่สิ นี่เรามีแฝดหลายคนตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ!!?

“ยะ—ยอดเลย! มีผมอยู่ด้วย!? หวา—! ขอบคุณมากนะครับ! เป็นรูปที่น่ารักสุดๆ ไปเลย กำลังคุยเรื่องเนซึโกะกันอยู่หรือเปล่านะ? …อ๊ะ แต่ทุกคนแต่งคอสเพลย์อีกแล้ว ทำไมกันนะ?”

⠀ ทั้งสีหน้าและคำพูดของตัวตนเดียวกันตรงหน้า สร้างความฉงนให้แก่เขาไม่น้อยเช่นกัน   “ คอส— เพลย์ ? อืม— นี่เป็นชุดของหน่วยพิฆาตน่ะ , ทางนั้นเองก็เป็น.. อืม.. เรียกว่านัก.. นักเรียนใช่หรือเปล่านะ เหมือนว่าจะเห็นกลุ่มคนที่เรียกว่าเซนเซย์ผ่านเส้นเวลาอยู่บ่อยครั้งเลยล่ะ ” ⠀

“อ๊ะ มีเพิ่มมาอีกคนแล้วละครับ! @.ONIGIRITANJ1 อุหวา— ชื่อน่ารักดีจัง! ทำเอาอยากกินข้าวปั้นขึ้นมาเลย …อื้ม! เย็นนี้ทำข้าวปั้นย่างกินกับทุกคนอีกดีกว่า! เช่นนั้น ขอฝากด้วยนะครับ!“

“…” “เอ๋? หน่วย…พิฆาตอสูร? อีเวนต์อะไรเหรอ? หรือว่ากิจกรรมชมรม? ช่วงนี้ยังไม่ถึงบุงคะไซนี่นา…” คนคนนี้พูดเรื่องอะไรกันนะ? แปลกจัง ระ หรือว่านี่คือ ดอพเพลแกงเกอร์…!? ว่าแต่สาม—สี่คนเลยเหรอ!? จะมีใครเจอเยอะเหมือนเราบ้างมั้ยนะ…? “แล้ว… นายไม่ไปโรงเรียนเหรอ?”