kadıköy gün batımı

amınakoyim senin gibi sarkinin

annem dun bana ait olacagini dusundugun yerlerde olamamana o kadar cok enerji harciyorsun ki oldugun yere ait hissetmeye gucun kalmiyor dedi ve birkac gundur bunu dusunuyorum

22 yasimi hic boyle hayal etmemistim yani 18/19/20/21 yaslarimi da oyle hayal etmemistim ama yasadik iste

- ask mi? -ask -memleket bu haldeyken!?

istanbulda yasiyor olmaya ayip olmasin diye alti ayda bir taksime gelmek

allah belanizi vermiyorsa ucu bucagi olmayan bir bilincalti ve korkunc ruyalar verebilir

i mean with you whats going on with you you know what i mean i know u better than anyone this isnt you

delirecek kadar zorladiktan sonra yapilan aciklama

bagimlilik zor olabilir ama bazen birakmak daha da zor olur

niye kimse zor zamanlardan geçtiğimi anlamıyo derken ben

oris mangoya karsi bizdir

eve gitmem gerek her yerdeyim

“Ey kahraman Türk kadını, sen yerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye lâyıksın.”

günümüz kutlu olsun. adalet arayan tüm kadınlarımızın adaletini bulduğu, kadınlarımızın katledilmediği, taciz, tecavüz edilmediği, özgür olabildiği bir dünya tek temennimiz.

kadikoye gitmem gerek evdeyim

bir tablonun içindeymişçesine moda'nın denize çıkan sokaklarında yürümek

oturuyorum ve izliyorum