The Land of Three Kingdoms isn't just about war, it's about the warmth of everyday life. 🍂❄️ The best kind of togetherness is sharing meals and seasons with family. 🍲🌸 #HonorofKings #HoK #Rextor

" บูชาไม่ยาก ๆ แค่เชื่อฟังเมียก็พอ "

" ข้ายอมโดนเขาจับกรอกยาใส่ปากทั้ง ๆ ที่ข้าหนีเขาได้ คิดว่าไงล่ะ? "

" เจ้ารองงง~ " //จับไหล่

//จับน้องชายแนบเข้าเอวแล้วยิ้มออกมา " โอ๊ะ? ตัวหนักขึ้นนะเนี่ย? ไปกัน พี่ใหญ่จะพาเจ้าไปผจญภัยถือเป็นการออกกำลังไปในตัวด้วยเลย! " //พูดไปหิ้วเจ้ารองไป

" เหล่าหู่~~~ " ครั้นเห็นว่าเจ้ารองไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ ตนก็เรียกพยัคฆ์คู่ใจให้มาช่วยอีกแรง " โฮกก~(รับทราบพ่อจ๋อ!) " //ดันตัวให้หลุดจากเสา

" ยามนี้กงจิ่นไม่อยู่~ ไปสังสรรค์กับคนอื่นที่เหลาเทาเที่นนู้นน~ " //ลั้นลา

" ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! " //กุมท้องหัวเราะ

" ว่าไงเจ้ารอง? " //ยิ้มกว้างเอาแขนไปพักบนหัวน้องแล้วทิ้งน้ำหนัก

" อื้ม ๆ ๆ ๆ " //คล้ายไม่ได้ฟังทั้งยังเอาแต่ลูบหัวเพ้ด ๆ

" เจ้ากินเก่งจริง ๆ ประเดี๋ยวเจ้าก็แน่นท้องหรอกจ้งโหมว "

" เกิดไม่สบายตัวขึ้นมาพี่ใหญ่ก็ช่วยเจ้าไม่ได้นะเจ้ารอง " ซุนเช่อว่าอย่างเป็นห่วง ก่อนจะดีดนิ้วเสียงดังราวกับนึกอะไรยางอย่างออก " โอ๊ะ หรือว่าจะพาเจ้าออกกำลังกายอีกดี? "

“ ?! ” //สะดุ้ง “ เดี๋ยวเถอะเจ้ารองทำอะไรน่ะ! เกิดพี่ใหญ่ตกใจตายขึ้นมาจะทำไง?! ไม่สิข้าก็ตายไปแล้วนี่หว่า ”

“ ข้าว? ” ซุนเช่อกล่าวไม่ทันจบคำกระเพาะเจ้ากรรมดันคำรามดังลั่นออกมาไม่อายฟ้าดิน จ่อกกกกกกกกกกกกกกกกก... เขายังไม่ได้กินข้าวนี่น่ะ

“ ...อืม ” ซุนเซ่อรับคำในลำคอ ยามเมื่อสำรับอาหารถูกจัดเสร็จและรับข้าวมาจากเจ้ารองแล้ว ซุนเช่อก็กินข้าวเงียบ ๆ บรรยากาศรอบตัวผิดไปจากปกติที่เคยเป็นเสมอมา

มือที่ถือตะเกียบอยู่ของซุนเช่อชะงักเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวโดยไม่ตรงกับคำถามของจ้งโหมวมากนัก “ จริงสิจ้งโหมว ที่ภพเจ้าอยู่กันครบทุกคนใช่หรือไม่? พ่อกับแม่ยังอยู่? ” “ ข้าอยากลองไปเที่ยวบ้านเจ้าน่ะ ”

“ งั้นข้าไปบอกท่านทูตกัยชวนพวกกงจิ่นก่อนนะ จะพาเหล่าหู่ไปด้วย! งั้นเจอกันตรงนี้ล่ะกัน ” ซุนเช่อว่าก่อนจะกินข้าวไปพูดคุยไปพลาง หลังกินเสร็จแล้วเขาก็แจ้งท่านทูตกับชวนพวกกงจิ่นไปเที่ยวด้วยกัน โดยมีสองสาวพี่น้องสกุลเฉียวขี่หลังเหล่าหู่มาด้วยกัน “ ในที่สุดเราก็ได้พบกันนะ ”

“ ชุดเขียวคือต้าเฉียว ชุดชมพูคือเสี่ยวเฉียว! ” ซุนเช่อแนะนำอย่างกระตือรือล้น