ถ้าบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยมันก็คงโกหก ความจริงคือเสียใจมากจนเกือบรับไม่ไหวเลย

I hate how I’m feeling rn.

i’m sorry for missing you

ในความจริงทุกคนก็แค่ต้องไปต่อ

ไม่น่าชอบเขาขนาดนี้เลย ไม่น่าปล่อยให้ตัวเองผูกพันขนาดนี้เลย แล้วต่อไปนี้จะทำยังไง

คิดถึงครับ อยากกลับมาไหม

แย่ตรงที่ไม่มีเวลาให้ตัวเองได้เสียใจด้วยซ้ำ

การผูกพันมันน่ากลัวจริงนะ ถึงแม้วันนี้มันไม่ได้มีความรักต่อกันเช่นเดิมแต่มันยังหลงเหลือความเป็นห่วงและหวังดี ยังอยากรับรู้ ยังรู้สึกโหยหา ยังอยากให้มีอยู่ในชีวิต เหมือนตัวเรายังเคยชินกับการมีเค้าเป็นส่วนนึงในชีวิตประจำวัน

ทำเป็นใจแข็ง สุดท้ายก็แอบร้องไห้อยู่คนเดียว

ขอให้เป็นเดือนที่ไม่ร้องไห้เลยสักครั้ง

ถ้าเราอ่อนแอ ต่อให้เป็นเรื่องง่ายๆ มันก็จะยากไปหมดแหละ

แค่นี้เองก็น่ารักแล้ว

บางเรื่อง เราไม่ได้เตรียมใจเราเลยเจ็บปวด

อย่างที่ใครหลายคนบอก “ ถ้าเราไม่พยายามที่จะเจอกันเราก็จะไม่ได้เจอกัน และถ้าเราไม่พยายามที่จะคุยกัน เราก็คงต้องแยกย้าย ”

เดี๋ยววันนึงก็จะไม่อยากรู้คำตอบของคำถามนั้นแล้ว