به دکوراسیون شاید علاقه‌مند باشم

به به عاشق آخرای ماهم که قراره عکس دختران خوشگل و بلا رو ببینیم

كاش يه شوگر داشتم ايده‌های کاریمو‌ حمایت میکرد.

اونجا که میگه بروووو میگه کجا؟ از اون موقعیت‌های سخت و غم‌انگیز تو جدل‌های دونفره‌‌‌ی بدون تماشاگره که آدم متوجه میشه قراره بحث رو به دلیل ناراحت‌کننده‌ای ببازه. متوجه منظورم میشید؟

شیدایی فروکش کرده و تو غم می‌غلتم.

میخوام یه کانال یوتیوب بسازم و داستان‌هایی از زیرزمین شهرها روایت کنم‌، چیزی که هیچکس دوس نداشته باشه بشنوه.

اگه فکر میکنین بعد مهاجرت وارد‌ کامیونیتی‌های باحال میشین و دوستای جدید پیدا میکنین تجدید نظر کنید. اولا نگاییدن، ثانیا کسخل‌تر از این حرفان که معاشرت باهاشون لذت بده. اینایی هم که میگن دوستای جدید دارن توییتاشونو ببینید کسخلن، چون اساسا یه کسخل بعد ۲۵ سالگی دوست انتخاب میکنه.

این کسشرای مبتذل چیه من میگم؟

چرا دیگه دوسم ندارین؟

زمستون فن‌ها چون كارگرن تابستونا گاییده میشن، اربابان واقعي كه اين مشكلو ندارن تابستون دوس دارن 👑

از تنهایی دارم گاییده میشم، هر کدوم یه وریم و نمیشه دید بچه‌ها رو.

یه داف ۱۰/۱۰ شب بهم‌ گفت بیا باهم ببینیم فلان سریالو، بعد من مث بچه مدرسه‌ای‌ها فک‌ کردم منظورش اینه منم بشینم تو خونه ببینم. رفتم امتیاز فیلمو‌ نگاه کردم برگشتم براش نوشتم فیلم کسشریه :))) بعدا بهم گفت، میخوام خودمو بکشم :)))

ته دلم حس میکنم این کسکشا دیگه اینبار میرن؛ چون همه همینطور حس میکنن به نظرم.

سناریو‌های صدتا گنده‌تر از شما کی حتی نزدیک به ما وقع بوده که حالا تحلیل من و شما بخواد باشه؟ چرا نمی‌تونید بپذیرید که تعیین روند مسائل وسیع دست بزرگان قدرته و از حد و توان رعیت خارجه؟ بابا ما کنترل میشیم، ابزارها داره این کار، ما به سادگی بازی داده میشیم و هرجا بخوان میبرنمون.

تعیین سرنوشت به دست ما نیست، نهایتا از بین سرنوشت‌های تعیین شده میشه انتخابی کور کرد. از رو لیبلش میشه چیزایی خوند، جزئیات درونش معلوم نیست.

شما کسی رو سورپرایز نمیکنید بلکه از پیش معلومه براشون؛ هرچند اینطور به نظر نمیرسه. پس چی آخه؟ انتظار داشتید به “نظر” هم برسه که اسکل کردن؟

دیدین که، آخوند با انقلاب هم نرفت.

مثلا مردم انتظار دارن هادي چوپان، يكي كه خودشو اون شكلي كرده، يا هزاران نفر ديگه از اين دست آدما بيان كار عاقلانه بكنن.