خیلیم راضی هستیم. گه نخورید.

خدایا سگ درگاهت می‌شم توروخدا منم این توییت رو بزنم.

شما به اینا حالی کن این پرانتزها :)))))) کِرکِر خنده‌ست و از یاهو مسنجر میاد، معادلات ریاضی پیشکش.

این پسرایی که دارن مقنعه سرشون میکنن رو می‌بینم دلم می‌خواد به خاطرشون برم سربازی

چون دیگه نمیدونم چیکار کنم میخوام یه مدت هیچ کاری نکنم، حتی فکر هم نکنم که میخوام چیکار کنم، همینطوری الابختکی خودش پیش بره.

کاش سلیقمو جیبم باهم تفاهم داشتن

چطوری همزمان هم خوش اخلاق باشم هم حد و مرز برای دیگران تعیین کنم چه کارهای ارو‌پایی ای ازم میخواید.

اینکه ذوق چیزایی که نداشتی رو نداشته باشی در ظاهر خیلی قشنگ بنظر میرسه ولی نیست اصلا پسیو و بکیرم بودن از دور قشنگه فقط توش که باشی فرقی با یه مرده نداری

قیافه‌ی شینزو آبه وقتی میفهمه اگه بیاد ایران میخورنش

من آدم کارمندی نیستم. باشد که بتونم تو ۱۴۰۲ طوق بندگی رو از گردنم باز کنم و چون عقابی رها و بر فراز آسمان آزادی تا بیکرانها پرواز کنم.

کو فرح؟

من به اونایی که عید از ایران - برای همیشه - می‌رن حسودیم میشه :(

ایشالا امسال یا خیلی پولدار بشم یا مهاجرت کنم یا بمیرم.

در آخر میفهمی که صبور نبودی، مجبور بودی.

پوست کلفتمون با دل نازکمون جور در نمیاد.

منم سعدی جون، منم می‌کوشم و بخت یاورم نیست.

من‌ هنوز زن زندگی آزادی حرومزاده ها.

این زمان برای این همه فشار، زمان خیلی کمی بود، اصلا نمیدونم چطور زنده‌ام.

چقدر همه چی ساده تر بود، همین چند وقت پیش‌ها، نه زمان‌های قدیم، کاش میتونستم کتونی سفید بپوشم.

این دیگه افسردگی و اضطراب و فلان نیست، کسخلیته، پی تی دی اس دیه، جنونه.