اوایلش زمان خطی بود، مثل یه رشته گرفته بودمش و میرفتم تو دل تاریکی. ولی از یه جایی کلاف شد، گره خورد، سر و تهش گم شد. شد مجموعه ای از لوپ های گره خورده به هم که تو تاریکی غوطه وره. [نامدگان و رفتگان از دو کرانه‌ی زمان سوی تو میروند هان، ای تو در همیشه میان]

امید ما تاکستان سرسبزی بود که خاکستر شد. فعلا کمی از شراب قدیم در سرداب مانده تا این شبها را بگذرانیم. این اندوخته به زودی تمام میشود. دعا کنید عمرمان از عمر این ذخایر طولانی‌تر نشود. تدبیر دیگری نداریم و ذلتی موحش را خواهیم چشید. [بیانیه آخر شب]

احتمالا یکی از بهترین توصیه‌هایی که تو زندگیم شنیدم، برای سهراب بوده. اونجا که میگه: «وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت.»

یکی از دریچه ها بسته‌ست

میدونی دردناک ترین بخش زندگیم همیشه چی بوده؟ اینکه مخاطب همه‌ی حرفای توی سرم تویی، ولی این حرفا به یه زبونی ان که نمیتونم باهاش حرف بزنم.

گذشته‌ای که قلب را به درد می‌آورد، واقعیتی که نفس را به تنگ می‌آورد و آینده‌ای که زبان را بند می‌آورد. حیوان تاریخ‌دار صدچندان عذاب می‌کشد.

شاید با یک حمله قلبی یا از نارسایی کبد بمیرم. احتمالا این بدن تنها دارایی واقعی من است. از تو یاد گرفتم همیشه یک بطری ویژه برای آن غریبه دلنشین و عجیب نگه دارم که بیخبر سر میرسد و دوبار نمی‌بینمش. حالا که بی‌فردا زندگی میکنم، خوب میفهمم هیچ حرفی را به شوخی نزدی.

بعد از مدتی، درد خصوصی میشه و گفتنش به دیگران لطفی نداره، شروع انزوا از همین نقطه‌ست.

در پستو ی خانه نهان باید کرد. حالا هرچی.

دریافت گواهینامه موتورسواری زنان را اجرایی کنید؛ آقایان مسوول!

باور کردنی نیست، شریفه فقط حامی کارگران بود بیشرفای لعنتی حکم اعدام شریفه حکم اعدام یک جامعه ست هرکس قلبی در سینه داره و برای حق آزادی تمام انسانها میتپه نباید دربرابر این جنایت هولناک سکوت کنه #شريفه_محمدی #ماهمه_شریفه_محمدی_هستیم

لیبیدوهای وحشی دشت امیدم! وقت سفر شد.

خب طبیعیه چون توی دانشگاه‌های سطح بالاتر، مطالعه و پژوهش‌ و پرسشگری وضعیت بهتر و جدی‌تری دارن. برعکس دانشگاه آزاد که همینطور راست‌فکرِ شهریار شمس‌طور میده بیرون‌.

رسوایی مدنظر ما، یک رسوایی کامل است. جایی که ناگهان همه‌ی نگاه‌ها به سمت فرد رسوا برمیگردد. ضیافتی در یک سالن پذیرایی بزرگ لازم است. در دورهمی آپارتمانی اساسا ممکن نیست. جاییکه رسوایی کامل نباشد، خدای کامل هم وجود ندارد. خدای «دورهمی» روی ویلچر نشسته.

خیلی عجیبه ولی ادم وقتی درک میشه شروع میکنه به تغییر کردن واقعا

پسرم؟ هرچه از خوشی در «جمع» تجربه کردم، دوستی قابل اتکا نبود. عمیق‌ترین دوستی‌ها در دو نفره‌های شبانه جوانه میزند، می‌بالید و در تاریکترین روزهای زندگی به دادت میرسید. برای دوستی عمیق، اعتراف صادقانه لازم است. برای اعتراف دو نفر کافی است. [نامه‌ای به پسرم، در باب دوستی]

امروز نسخه‌ای از این نقاشی بیکن‌ام: ناقص، زمخت، فریادکش، بی‌تن، هیولاوش، محبوس، آویخته، تاریک، شعله‌ور، گنگ، ابتر، فروریخته و... © Francis Bacon

تابستون فقط به اونایی خوش میگذره که پولش رو دارن برن ساحل‌های شنی و تفریحات آبی. مثل اونایی که زمستون پولش رو دارن برن اسکی و بهار پولش رو دارن میتونن شکوفه های گیلاس ژاپن رو ببینن. درود بر پاییز، فصل افسرده های فقیر خیابان گرد

رفته بودیم پارک ملت چندتا بچه بسیجی داشتن شربت شهادت پخش می کردن ، یه دونه برداشت رفت تو این قاب گفت یه عکس خسته قبل شهادت ازم بگیر…

برای تن برهنه که لکه و لکه‌دار شدن معنایی ندارد. فقط زخم را میشناسد. به جانوران ولگرد و همیشه گرسنه با زخمهای مادام‌العمر دقت کردید؟ یک‌چشم، لنگ، دم‌بریده، گر... برای خودمان بهتر است به مهملات پیله نکنیم. [پندی برای پیک چهارم به بعد]