دیگه شما که غریبه نیستید من تو طول زندگیم هیچوقت حالم خوب نبوده ولی هیچوقت انقدرم حالم بد نبوده! دیگه دچار اصطکاک روحی روانی شدم و مغزم همش جرقه خاموشی میزنه.

چه قلب سگ جونی دارم جدی بابا خسته شو من خسته شدم، نگا من فروپاشیدم خسته شو

اگه باهاتون خیلی نمیتونم ارتباط بگیرم،ناراحت نشین من همین الانشم بخاطر مادرم دارم زندگی میکنم.

حالم خوب نیست و خستم و فقط بجای گریه کردن میخوام بخوابم همین وقتی همه چیز خوب شد بیدار شم کلا بیدارم نشم ناراحت نمیشم

"این صبر که من می‌کنم افشردن جان است..." "این صبر که من می‌کنم افشردن جان است..." "این صبر که من می‌کنم افشردن جان است..." "این صبر که من می‌کنم افشردن جان است..."

این صبر؛

انگار کارد تو سینم چپوندن تموم اشک چیشامم چلوندن..

خدایا یه " آخیش بالاخره شد" بنداز وسط این روزای ما✨

و شروع روز چهل و هفتم... ۱۴۰۴.۱۲.۰۴

کاش یا من تموم شم یا این شرایط

ولی خوبه ها، از اونجایی که روم نمیشه پیش کسی چسناله کنم اینجا مینویسم کسی ام منو اصلا نمیبینه

این هر روز صبح بیدار شدنمم هی به احساس ناکافی بودنم اضافه میکنه (از خودم توقع بیشتر از این دارم "مثلا هیچوقت بیدار نشدن")

دور تا دور بدنم، با درد احاطه شده. دیگه روحی و جسمی فرق چندانی نداره برام. فقط میکشم، اکثرا درد و گاها، سیگار.

انتظار انتظار انتظار ای کاش بمیرمِ(نمیدونم چندم)

کاش اونی که میخوام بشه، کاش زود بشه، کاش قبل اینکه روانی تر از این بشم بشه، کاش معجزه بشه چمیدونم مثلا همین فردا بشنومش، همین فردا از شدت خوشحالی بلد نباشم باید چیکار کنم، همین فردا به امیدام امیدوارتر شم...

چرا مرگ دست خود آدم نیست؟ این یه باگ بزرگه

کاش واژه‌ی تلخ "دوام" ما را بیخیال می‌شد کاش به واژه‌ی "صبر" نیازی نبود کاش ناامیدی نبود که ما را خوش خیال به "امید" کند کاش در همان شب می‌مردم کاش یا سختی تمام شود یا جان سختی من... (شب پنجاهم) _من.نوشت

هیچ رغبتی به ‌وجود داشتن ندارم.

این روزا که حالم اصلا خوب نیست خیلی سعی میکنم به نشونه های اطرافم توجه کنم مثلا امروز به طور اتفاقی دوتا انگشتر رو کنار هم دیدم اولی نوشته بود "صبر" دومی نوشته بود "درست میشه" انگشتر "درست میشه" ندیده بودم تا حالا :)