زنده باد دوپامین حاصل از خریدهای هیجانی

خانومی خاطرخواه داره یه صورت ماه داره🧁🧸🩰

یه شبه از دغدغه « خونه و ماشین دار میشم یا نه؟ » رسیدم به « زنده میمونم یا نه ؟»

معلوم نیست چمون شده که دیگه از خودمون عکس نمیگیریم.

تقویمو دیدم خواستم تا یادمه اعلام کنم که برای ۲ سال و سه ماه و ۴ روز بعدی هم همچنان کیر تو وزارت بهداشت چون تا اینجا فقط۲ ماه و ۲۷ روز از طرحم رفته

جوری این مسئله که زندگیمو آدمای دورمو موضوع حرفاو همه چیزم داره بین مریضی مردم و بیمارستان میگذره منزجرم میکنه که کوچیک ترین اشاره ای به فضای درمان توی یه فیلم فرسنگ ها فراریم میده نوجوون کم عقل و جوگیر ۱۸ ساله این چه انتخابی بود بر اساس ۴ تا فیلم با زندگیت کردی ، برات ریده بودن؟

قانون هدنرسمون برای تایم صبحانه بخشش انقد مسخرس که همکارم که از بیمارستانمون رفته الان داره با این قضیه که قبل ۹ صبحانه میخورن برام فلکس میکنه بامزه ی دوست داشتنی😂🐣

آقای سبزی فروش به جای یه دسته ی کوچیک جعفری برای پاستا سه کیلو سبزی کرد تو پاچم منم مجبور شدم بشینم پاک کنم خلاصه الان پیرزنِ درونمو فقط نصیحت کرده بقیه آروم میکنه کاش نوه داشتم

از نشانه های پیری برام اینه که جدیدا متوجه شدم چندوقته مث باباها با صدای بلند تو جمع اسکرول میکنم و کلا با مقوله ی ایرپاد بیگانه شدم

اره عزیزم منم خیلی دوس داشتم امروز که جمعست چیزی برای ادایی بودن کم نزارم و خانومی باشم ولی خب از صب داشتم سعی میکردم مریضمو متقاعد کنم که درن مغزی csf اشو با کف و صابون زیر شیر آب نشوره

امروز دلم میخاد مهماندار هواپیما مبیودم خیلی دافن🪄

خلاصه لحظه ای که آی وی میگیری و خون تو آنژیوکت برمیگرده >>>

خیلی دارم بچه ی لجباز درونمو قانع میکنم الکی بهونه ی یکیو نگیره و شرایطو درک کنه ولی خب

یه هدنرس جذاب داشتیم که همیشه رژ قرمز و آرایش رنگی داشت و گوشواره های گیلاسی مینداخت با وجود سن کم فوق العاده توی کارش موفق و الگو بود همیشه میگفتم بزرگ شدم میخام مثل اون شم خلاصه امروز در راستای تبدیل شدن بهش گوشواره های گیلاسی خریدم ، فعلا تنها کاری بود که ازم بر میومد🍒

داشتم مریض ادیکتی که از اتاق عمل تحویل میگرفتمو چک میکردم اشاره به آنژیوکتش پرسیدم این نمیسوزه ؟گفت چرا درد داره یهو یه نگاه پر غمی بهم انداخت و یه آه پر سوزی کشید و گفت : ولی درد این کجا و درد خوشگلی شما کجا😂

روز دختر مال دخترای نازی نازی و ادایی با انرژی زنانه بالاس من امروز سرکار بیشتر اصغر آقا قصاب بودم

من دقت کردم هیچ چیزی بیشتر از دیدن آدمایی که میتونن خوب بخونن باعث غبطه خوردنم نمیشه حس میکنم تنها کاریه که میتونه روحمو آزاد کنه و پرواز بده برای همینه که همه ی زندگیم برام فانتزی بوده

از آخرین باری که با تمام وجودم میخواستم که هیچ وقت یادم نره فلانی چقد حروم زادست ۱۵ سال میگذره ولی بعد این همه سال بازم جایی ایستادم که بی دفاع ترینم