Gülüşün yankılanır sokaklarında, İstanbul şanslı şehir aslında

Bazen yüzyıllar toplansa "bir an " etmez.

Bir şarkı, sadece birini hatırlatır. Bir acıyı, bir anıyı, bir hayatı... Herkesi aynı şarkıyla sevemezsin.

Çık o şehirden. Kaç gel yanıma. Sana kollarımın arasında şehir kurmazsam şerefsizim.

Bir gün seninle herhangi bir sokakta karşılaşırsak, inan bana o sokağı canımdan çok severim.

Ve umut; zifiri karanlıkta cılız bir kibrit ateşi. Ufacık bir rüzgar esse sönecek gibi.

Bütün umutlar tükendiğinde; Denizin mavisi de boyanır siyaha. Siyahı da severim aslında. Yaşadığımı hatırlatır bana.

Şiir yazma hastalığım Hep böyle havalarda nüksetti; Beni bu güzel havalar mahvetti.

Ya hayrandır sana ya düşman Ya hiç yokmuş gibi unutulursun Ya da bir dakka bile çıkmazsın akıldan Nazım Hikmet

#unutMADIMAKlımda

Ne zoruma gidiyor biIiyormusun oIric? O’na yazdıkIarımı o’ndan başka herkes okuyor.

Benim şiirlerim çay kokar Düşlerimde sade sen Demlikte nefesin Bardakta gamzen...