یه بنده‌خدای داریوشی پیدا کردم. خدایا شکرت.

تازه امسال دارم می‌فهمم چقدر تابستون پارسال سخت بود. :(

سلّام! 🦕

صدای قلبم می‌آید، که آری، آری، آری…

وقتی اسم این ترکیب «استایل پینترستی» رو می‌شنوم کهیر میزنم. 🥴

حس می‌کنم وقتی بند ارتباطی با یه آدمی پاره می‌شه، فقط یک لحظه‌ست. حسش می‌کنی، سر می‌خوره… تموم. بعدش دیگه هیچ‌چیز انقدر غمگینانه‌ نیست.

🦕

این آنلاین‌ شاپا جنس همه‌چی رو می‌زنن لینن چرا؟ 🫤

بالاخره تموم شد. کارشناسی، این دوره. بیش باد.

این تابستون رولر کوستر بود قشنگ!

گمونم می‌تونم اعلام کنم که جدی‌جدی تویین پیکس سریال محبوبم تا به این‌جای زندگیه. :))

ذکر روز: زندگی سخته، و آدمیزاد در طی کردن اندوهش حقیقتا که تنهاست.

بالاخره مرگ متیو پری رو پذیرفتم و می‌تونم فرندز رو از نو ببینم… :(

به خدا اگر از این مقطع تخماتیک «با حفظ سلامتی» گذشتم، میام از این پیجای بلاگری «که ببین من تونستم تو هم می‌تونی» می‌زنم. :)))))

به نظرم پاک کردن دو طرفه مسیج‌ها یه رد فلگی از بی‌ثباتی روانیه. :)))

تو سردی شب‌ها لباس ما باشه؟

🦆

دیدن و دیده شدن متقابل توسط دو انسان خیلی شگفت‌انگیزه، عمیقا سرشارم کرده.