این علوم کامپیوتر دکمه گوه خوردم نداره؟

تو این چند روز فهمیدم قابلیت اینو دارم که پسر واقعا بدی باشم :)

نمی دونم چرا هر وقت مریض می‌شم بساط عیش و نوش و دود و دم خود به خود جور می شه منم که سست عنصر الان یه جوری صدام گرفته وقتی حرف می زنم خودم صدامو نمی‌شنوم

زندگی واسه کارایی که دلم می‌خواد انجام بدم زیادی کوتاهه

نگاه کردن به آدما از دور خیلی عجیبه

رفیقی که گیتار بلده و می‌تونه همزمان بخونه نعمته :)

فکر این که تا زمانی که موهام به اندازه کافی بلند شه باید این قیافمو تحمل کنم آزارم می‌ده

کلید ندارم، موندم پشت در و نیم ساعت دیگه امتحان دارم :))

یه مدته هر حرفی می‌خوام بزنم جلوی خودمو می‌گیرم. اوضاع عجیبیه

هوای بارونی آمل رو با هیچی عوض نمی‌کنم

اونقدری که تغییرات آب و هوایی تو سیگار کشیدن من و رفیقام تاثیر داره ضربه های روحی نداره

آهنگ چَنگ محسن چاوشی رو بیت به بیت و با دقت گوش کنین امیدوارم زیبایی ای که من می‌بینم رو شما هم ببینین :)

مقدار قابل توجهی از رفاقت پسرا اینطوری شروع می‌شه که یکی از دو طرف سیگار تموم کردن

اگه دیدین یکی داره دراز کشیده سیگار می‌کشه بدونین واقعا خستست

بعد ۳ ماه اومدم آمل و هوا دقیقا همون چیزیه که دلم می‌خواست. به به بنازم