یک روز بارانی, دور زدن با ماشین, پخش موسیقی موردعلاقه به تعداد دفعات ۲۷ بار, سیگار, تنهایی.

... و در آن اطاق کوچک، هرشب جنگِ سختی درمی‌گرفت؛ میان او و خودش. مگر طلوع پایان دهد این خودآزاری را!

وقتی یادم میاد که چجوری منو نگاه میکرد ، از خودم میپرسم : واقعا دروغ بود؟

نمیشد نمیرفتی؟ میموندی باهم درستش میکردیم، کنار میومدیم حرف میزدیم یه کاریش میکردیم، واقعا نمیشد نمیرفتی؟

می‌شد، نخواست.

می‌دونی کجاش سخته؟ اونجا که از شدت درد دلت میخواد بمیری ولی مجبوری به خاطر بقیه زنده بمونی

فکر نمیکردم دوست داشتنِ یه نفر باعث میشه انقدر قلبت درد بگیره …

اینستا رو پاک کردم، یه تیکه بزرگ از زندگیم انگار سر جاش نیست، انگار ادم هایی فیک تو ذهنم هم نیستن دیگه، تنهای تنها.

رانندگی در شب>>>

من سرد نیستم شماها به شخصیت آویزون عادت دارین.

حقیقتا هرچی بیشتر ادمای اطرافمو میشناسم علاقم نسبت به تنهایی بیشتر میشه.

تو چی میدونی از درد من؟ چی میدونی از لبخند ای که به زور و بخاطر خوشحالی تو میزنم که تو بخندی؟

رفت...

هادی پاکزاد... صدایش بغلم کرد...

شاید الان توی بهترین موقعیت کاریم باشم، ولی هیچ حسی به بردن ها و پیشرفت هام ندارم دیگه، لعنت به همتون که اومدین یه تیکه از منو بردید و پشتتونم نگاه نکردید.

دارم اشک میریزم و مینویسم، هیچ وقت جا نزنین خواهشا، کم نیارین، توی هر محله ای هستین قراره درست بشه، میشه، باختو راه ندین به ذهنتون😞

فقط کسی منو ندید...

نشد، تلاش کرد، نشد، زندست، ولی نشد، تلاش کرد، ولی نمیخنده زندست، ولی نشد، خندید از درد، کسی باورش نکرد زندست، ولی حرف بود تنهاست، ولی باور نداره موند، ولی رفتن

دست بردار، تو نباشی اینجا من دست تنهام...

ای کاش نگیم ای کاش دیگه‌...