İnsan bir yerde kendini durdurabilmeli ya, gerçekten. Kırıldım diyebilmeli, hayır diyebilmeli mesela ne bileyim affetmemeyi öğrenmeli öbür türlüsü çok yoruyor. Fazla iyi niyet insanı uçuruma sürüklüyor da gıkı çıkmaz oluyor. En çok da bu yüzden durdurabilmeli insan kendini..

İnsan öğrenmeli artık düşünerek konuşmayı, iki dudağının arasından dökülen kelimelerin bir insanı ne kadar kırabileceğini,nasıl bir boşluğa sürükleyebileceğini.. Tek bir noktaya kitlitleyip bırakabileceğini, boğazında düğümler oluşturabileceğini...

hiç.

geceleri fonda çalan şarkılar olmasaydı,hayat daha çekilir olabilirdi.

Keman batağına düştüm çıkamıyorum arkadaşlar. Günde 4654156654651 defa keman bakmam normaldir inşallah 🙄

orospu çocuğuna bak.

birşey var ama yok gibi de

birini göremeyip özledikce zamanla ona karşı agresifleşme manyaklığıma ne demeli peki?

Sevginin bile kurtaramayacağı kadar kötü insanlarsınız..

aniden soğuma.. içinde sevgi kırıntısı bile bırakmaz....

şimdi beni kurtar gönül..

Bazı şeyler hiç değişmiyormuş.. tek bir fotoğraf karesi..çalan bir şarkı.. boğazında oluşan yumru hep aynıymış. geçti sanmışsın ama hiç geçmemiş, hep oradaymış meğer sen öyle sanmışsın sadece..

yüzüne gülecek ama elinde hep hançeri olacak.

boşvermeyi öğren, hayatındaki herkesin kalması gerekmiyor.

Duymak ve dinlemek farklı şeylerdir,bunu bir idrak edelim artık.

Yaranamazsınız.

duygularım darmadağın anlayamazsın....

O kadar soğudum ki.. ekranda ismini görünce midem bulanıyor..

Hâlâ buradasın ya.. İnanamıyorum sana ya.. Hani seni yani kırmak istemiyorum ama git yani..En sonunda sana zarar vermek zorunda kalacağım.. ciddi söylüyorum..

Kendime yaptığım bu haksızlığı düşman düşmana yapmazdı.