تکه نانت را امروز میخورند و وعده بهشت می دهند.... وعده سر خرمن

سال‌ها تلاش کرده و هربار ناامیدتر شده بودم. شما تاکنون شاهد رشد یک سرخوردگی درون خود بوده‌اید؟ سرخوردگی مداوم واقعا آدمی را از بین می‌برد.

ما اگر ز خاطر خدا نرفته‌ایم پس چرا به داد ما نمی‌رسد؟ ما صدای گریه‌مان به آسمان رسید از خدا چرا صدا نمی‌رسد...؟ #فریدون_مشیری 🩶

اقای قاضی به ما میاد آرزو داشته باشیم؟!...

ما کجا گمشده ایم؟ ته بنبست چرا ناپیداست تو بگو ماه کجاست تو مرا خانه ببر دل من نابیناست.... محمد صالح علا

یک‌سر تاریک بودم امروز؛ گفتم چیزی بنویسم تا زلال شوم. هرچه جُستم کلمه‌ نیافتم -فراخور احوال- که هم آشنا «بداند» هم غیر. سپردم بحافظه. یک جمله آمد: «شهر سر از دنبالت برنمی‌دارد» کاوافی بود-برگردان بیژن؛ همان بود که باید. حال، آنکه «دانست» شاهد باشد که ما، کار خود را کردیم. خلاص!

همین.

«آنگاه که به نجات امید داریم، صدایی به ما می‌گوید که این امید بیهوده است. با این‌حال تنها به برکت همین امید ِفکسَنی و بی‌مقدار است که می‌توانیم تک نفسی بکشیم» #آدورنو (اخلاق صغیر)

«آنکه آرزو دارد وطنش را ترک کند انسان غمگینی است» در “ژاک و اربابش” آورده؛ آن‌کس که سرگذشت ما را نوشته باید شاعری بسیار بد، بدترین شاعر بوده باشد! نوجوان بود که از کسی شنید ممکن است روزی برسد که ملت چک از صفحه روزگار محو شوند. میلان کوندرا می‌گوید آن روز به نظر حرف مزخرفی بود/۱

-نیما | یادداشتــها | ۲۵ اسفند ۱۳۳۴

راستش را بخواهی قلب من استعداد غریبی در دلتنگی دارد. من نه تنها برای آدم‌های رفته زندگی‌ام؛ بلکه حتی می‌توانم دلتنگ آن شخصیت درونی‌ام شوم که سال‌ها است صدایش را در قلبم نشنیده‌ام.

نجاتم بده؛ پیش از آنکه تمام من به رنج تبدیل شود.

عبدالعلی عظیمی از این جغرافیا

“۵۸ سال تنهایی” گفته بود: «این نیست که مردم به دلیل پیر شدن، دست از رویاهایشان می‌کشند. برعکس، به این دلیل پیر می‌شوند که از رویاهایشان دست کشیده‌اند» و در “صد سال تنهایی” رو به خداوند نوشت؛ آیا راستی راستی خیال می‌کنی آدم‌ها از آهن‌اند که این همه غصه و آزار را تاب بیاورند./۱

منم وقتی میرم سلام میکنم مثل همون وقتا که بود... معذرت خواهی میکنم بخاطر دیر به دیر سر زدنم... موقع رفتنم باهاش خداحافظی میکنم

هی دفن می‌کنم و دفن می‌کنم و دفن می‌کنم امیدهای رفته پی روزهای رفته را، هی قرض می‌کنم و قرض می‌کنم و قرض می‌کنم؛ از فردای خود امید. . . . - بهرام بیضایی

بس حلقه زدم بر در و حرفی نشنیدم من هیچ کَسم یا که درین خانه کسی نیست🥀🥀 #بیدل_شیرازی

احترام فقط یک کلمه نیست یک رفتار مداومه.....

آن‌قدر زیبا فراموشم کرده‌ای که دلم نیامد به یادت بیاورم. ~ جمال ثریا

پرندگانم را آزاد کردم زيرا فهميدم ، نداشتن تنها راه از دست ندادن است. #گروس_عبدالملکيان