biz ne yaşıyoruz amınakoyim

devran mevran umrumda değil artık döndüm ben o yoldan

sen vefanın ne olduğunu hayat seni de bir duvar dibine göğsünde o kocaman boşluğun çaresizliğiyle bırakınca anlayacaksın

seni bulmak istediğim her yerde kayıptın. şimdi her yerde görünsen bile seni bulmak istemiyorum

ya bi sus ne anlatiyon sen dinlemiyorum ki aq

ilk kez bu evreye girdim atlatırsam vicdanımı atlatamazsam hayatımı kaybedecektim. ben vicdanımı kaybettim yolun açık olsun

Sana bakıp “ne kadar iğrenç bir kadınmışsın” diyeceğim aklımın ucundan bile geçmezdi.

Arkamızdan konuşanlar karşımızda boynunu büküyor, zürriyetini siktiklerim.

her şeyin farkında olup hiçbir şey bilmiyormuş gibi yaşamaya karar vermek hayatımda yaptığım en mantıklı şey oldu

insan bir kere deli gibi istediği şeyden vazgeçince önüne ne gelse harcıyor asla çabalamıyor kaybetmekten korkmuyor vazgeçebiliyor çünkü biliyor artık

padişah hurması giymişsiniz, kibir kötü diyorsunuz, kula kulluk ediyorsunuz Allah büyük diyorsunuz

ben o sonuna kadar gittiğim yolu dönerim de sen bir daha o yolda beni göremeyecek olmakla nasıl baş edersin bilmem

Allah bugün yanınızda durmayanı, yarın karşınıza çıkarmasın.

Tırnaklarımızla tırmandığımız yokuşlardan tepe taklak aşağı düştük defalarca. Şimdi düz yollarda bile temkinli yürümemiz hep bundan.

+aşabildin mi o sahneyi - hangi sahne? +

Padişah hırkası giymişsiniz, kibir kötü diyorsunuz, kula kulluk ediyorsunuz ALLAH büyük diyorsunuz.

Dün noldu ki bugüne heveslenelim