Belki de yanlıştı doğrularım..

Artık aradığım hiçbir hissin dünyada var olduğuna inanmıyorum. Ne tam anlaşıldığım bir an, ne içime oturan bir huzur, ne de “işte bu” dedirten bir bağ… hepsi sanki başkalarının hayatına ait, benimse kıyısından izlediğim şeyler gibi.

Burası Erzurum gülüm, Günü gününden kara. Burda bir sana hasretim, Bir de gelmeyen baharlara..

Der misin bir gün kusura bakma çok beklettim ama geldim, burdayım yanındayım. Hadi koy başını omzuma sarıl bana geçti her şey diye...

“beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın”