ex flörtümün sırf almanya vatandaşı olabilmek için evleneceği düğünde konfeti patlatma ve gluten free pastayı teslim alma görevim var.

arkaoda posteri almaya her gittiğinde bi tane de fazladan alıp başkasına veririm belki diye düşünmesen keşke satumedidciğim

sanki tanıdığım herkes hayatında kötü giden ne varsa faturasını bana kesiyormuş gibi hissediyorum son 25 senedir

gözümde gözlüğüm varken bile görmekte zorlanıyorum ve görmeyi beceremediğimi kabul ediyorum artık.

this is breathtaking

bir çıkmaz sokağa ismim verilsin isterdim.

arada bi hayatımın x raporunu almaya ihtiyacım var

bana reels atma bana nasıl olduğumu sor

boş gezen hafızalar

“üsküdar sahildeki recep tayyip sergisini gezdim geçen. kötüydü. yerleştirmeleri sevmedim ve içeride ikram yoktu. 2/10”

“fart-ı muhabbet yani lovebombing”

“im like a ghost of myself”

succession zoomu ile arka sokaklar zoomu arasındaki o ince çizgi

bu yaşta bütün kedilerin ismini hatırlayamam artık.

küçükken bazı yokuşlar daha dik geliyormuş insana

günün tatlı detayı; sesimin kısık olduğunu duyan taksici bey antibiyotikten sonra süt içmemem gerektiğini hatırlattı tekrardan. that made my day adeta.

farkettiniz mi bilmiyorum ama bu yıl bütün güzel bayanlar olarak bi anda nasıl da külo aldık

#AltindagdaKatliamVar

zengin insanları telefonlarını şarja takarken hayal edemiyorum.

evladı mezarda,kendisi hapiste. bu adamın sesi olmak zorundayız