«دو واقعیت ساده درباره جنگ وجود دارد؛اول: جنگ هیچ‌وقت طبق برنامه پیش نمی‌رود. دوم: جنگ تقریبا همیشه بدتر از چیزی است که تصور می‌شود. به همین دلیل بسیاری از اصول راهبردی تاکید می‌کنند باید کاری کرد تا جایی که ممکن است درگیری مستقیم رخ دهد» از مقاله ری دالیو substack.com/@mimnoon/note/…

و یک جمع‌بندی کلی: مطالعه آدم‌ها را چپ‌گرا نمی‌کند؛ مطالعه آدم‌ها را پیچیده‌تر، منتقدتر و نسبت به قدرت حساس‌تر می‌کند. این‌که بعدش کجا بایستند، داستان دیگری است.

یان پاتوچکا، فیلسوف چک، در زندان جان باخت چون وقتی که حکومت کمونیست، دوران «عادی‌سازی» (normalization) را آغاز کرد تا همه‌چیز را «عادی» جلوه دهد، او چوب لای چرخ حکومت گذاشت، خوابِ آدم‌ها را بر هم زد و کوشید تا نشان دهد که اوضاع غیرعادی است. #IranMassacre aasoo.org/index.php/fa/a…

قانون پایستگی انرژی می‌گوید: انرژی نه خلق و نه نابود می‌شود و تنها از شکلی به شکل دیگر درمی‌آید. تاکنون هیچ استثنایی برای این قانون مشاهده نشده است. مطالبات جامعه نیز با سرکوب و کشتار رفع و رجوع نشده و از #خیابان به #دانشگاه و از دانشگاه به دیگر نهادهای اجتماعی سرایت می‌کند.

«بازگشت به گذشتهٔ شکوهمند» بیش از اون‌که یک پروژهٔ سیاسی باشه یک توهم تاریخیه. نوستالژی، جای تخیل سیاسی رو می‌گیره و به‌جای طراحی نهادهای فردا، ما رو در بازسازی نمادهای دیروز نگه می‌داره. تا وقتی افق تغییر در «بازگشت» خلاصه بشه بدیل دموکراتیک زاده نمی‌شه؛ دموکراسی از دل ایده‌های

بزرگترین ارزش، آزاد بودن نیست. جنگیدن برای آزادی است» #نيكوس_كازانتزاکیس بزرگ ۱۴۳ ساله شد!

جهان بی هاشم مبادا ! ایدون و ایدون‌ترج

کینه‌ورزی در سیاست سهم مهلک است. نه از منظر اخلاقی، بلکه از این نظر که عقلِ مصحلت‌سنج رو فلج می‌کنه. مصحلت سیاسی برای سیاست‌مدار در اولویت است، نه انتقام، لج‌بازی، یا حق و حقیقت. ماکیاوللی بخوانید. او شهریار رو پس از زندان لورنزو مدیچی و در تبعید نوشت و به هم‌او تقدیمش کرد!

لویی‌فردینان سلین را اگر صرفاً «نویسنده‌ای بزرگ» بنامیم، در حقش بی‌انصافی کرده‌ایم. او بیشتر شبیه یک«اخلال» بود؛ اختلالی در نظم مطمئن ادبیات، آن هم در برابر روشنفکری و در ایمان ساده‌لوحانه به اکثریت. در واقع مسئله فقط سبک یا نوآوری زبانی او نبود؛ بلکه مسئله فاصله‌ای بود که

ابوالفضل بیهقی نوشت: " آدمی آن شود ، که او را عادت دهند . " ..... بیهقی نه از فریاد گفت ، نه از حادثه ؛ از عادت گفت. و جهان ، شاید بیش از آنکه با طوفان تغییر کند ، با تکرار شکل می‌گیرد.

هرکسی تو کتاب زندگیش یه فصلی داره که حتی تو خلوت خودشم دوست نداره دوباره بخونتش.

در فیلم Truth & Treason سکانسی هست که پسرک قهرمان، اولین بار گزاره‌ی مرگ بر هیتلر را با ماشین تحریر تایپ می‌کند. تردید، اضطراب، هیجان و هراس چنان با تک‌تک حروف گره می‌خورند که وقتی جمله کامل می‌شود؛ شکوهِ قدرتِ انتخابِ حقیقت را، حتی در ترس و تنهایی، مخاطب عمیقاً درک می‌کند.

بسیاری از ایرانیان در حال انتشار پست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی هستند که توسط بستگان نزدیک رضا پهلوی برای جذب نیرو توسط سیا تبلیغ می‌کنند و سعی دارند او را افشا کنند، اما جالب‌ترین بخش اینجاست که خود سیا پهلوی را جدی نمی‌گیرد - آنها کسانی هستند که ترامپ را متقاعد کرده‌اند پهلوی کسی

از خانه و مدرسه و محل کار، از دلِ زندگی‌ای که جریان داشت و قرار بود ادامه پیدا کند. سرکوب هنر نیست که ایهام داشته باشد یا با استعاره سخن بگوید تا زیباتر به نظر برسد. سرکوب نثرِ عریانِ خشونت است؛ نه مجاز می‌شناسد و نه تشبیه. مستقیم است، سرد است و بی‌واسطه...!

پاکستان با نشر این تصویر رژیم افغانی/طالبانی را به تمسخر گرفت. ارتش پاکستان در مورد این تصویر نوشته است، «افغان/طالب/پشتون» زن را ناقص‌العقل میداند و درس و دانشگاه را برای زن حرام می‌خواند، یک دخترِ پیلوت پاکستانی چهار شهر افغانستان را بمباران کرد و رهبران طالبان را به پناه

من انتقام جو و کینه ای نیستم، اما حافظه ام در موردِ جراحات و تحقیرها، با وجودِ بزرگواری ام، بسیار قوی است... فئودور داستایفسکی

او در یادداشت‌هایش پیش از نوشتن “خوشه‌های خشم” گفته بود می‌خواهد اثری خلق کند که در آن مسئولان “حرامزاده و حریص” را شرم‌زده کند....

اینجا دایکندی است،جایی که هشت عضو خانواده هزاره به شمول سه کودک را تیرباران کردند و بر بام خانه شان نماز جماعت خواندند.این جنایت توسط طالبان انجام شده نه ارتش پاکستان. #نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم