سخته.

برین سلام منو به نفس برسونین..

هرچی می‌کارم مال تو..

مگر خار از سر گورم بروید..

خواننده می‌خوانَد؛ "گیج و مبهوت، بین بودن و نبودن" و تصویرهایی سیاه و سفید از پرکشیدگانی که می‌رقصند. لبخند به لب دارند و می‌رقصند.. پرکشیدگانی که به‌سان غنچه‌های به گل نینجامیده، پر پر شدند.. خواننده می‌خوانَد؛ "حالا دستام مونده و تنهایی من.."

"غروب یه تیکه از دنیاست، می‌دونم.."

«گیرم که تنهایی من از هرچی مرزه رد بشه..»

F.O.M.O

Why it has to be so sad all the time..?

راه تو دوره..

ته دلم خالی بود، ته دلت صابون زدم..

«و الليل كعمر الأموات طويل.» و شب همچون عمرِ مردگان بلند است.. #لاادری

بلندتر بخند یاد خونه بیفتُم.

I dreamed that I heard you laughing.

جایی میان تمام کاغذ‌هایی که روزی نوشته‌ایشان و امروز، مچاله‌هایشان درون سطل روی هم تلنبار شده‌اند، خودت را دفن کرده‌ای. کاش می‌شد بگویم آرام بخواب..

«چقدر باید در این دو متر جا ماند؟»

«گزاره‌ای اصلا ناتمام؛ و تازه این بی‌تابی که هیچ‌چیز آرامش نمی‌کند.»

«وگرنه من که خنده‌دار می‌میرم.»

صمد بهرنگی یه داستان داره به اسم «بیست و چهار ساعت خواب و بیداری». برای من یکم دیگه می‌شه بیست و چهار ساعت که گذشته ازش. و هنوز گنگه برام همه‌چی. هنوز یه لحظه مات می‌مونم. یه لحظه بعدش خوشحال می‌شم از ته دل. یه لحظه بعد غم همه‌ی جونم رو می‌گیره.

Are you sure you intend to delete that memory?