yolun bittigi yerde neden yoktun. anlat bana.

her günün gecesi güllü ve bergene baglanıyor ozur dilerim senden gencligim

sırtımda tonlarca yükle durmadan yokuş çıkıyormuşum gibi hissettiriyor bu hayat artık bana

"Gideceğim, dedi. Burada üşüyorum. Dünya ağır. İnsan korkunç. İnanacak gücüm kalmadı." Şükrü Erbaş, İnsan Bir Eksik Sözdür

sen benim gözümün ışığını çaldın

Bu gece biraz üzgünüm umarım eşlik edersiniz arkadaşlar

senin tutunduğun dalı kesmişler nası tarif edeceksin ki ne hissettiğini

anılar gözümde canlandıkça ben ölüyorum sanki

Ali cabbar ve ben hakketmedik arkadaşlar

konuşacak çok şey birikti, ara beni. gece ikide, akşam mesai bitişinde ara. bayramda seyranda, ağladığın bir filmin sonunda, eski bir şarkıyı duyunca ara. eve varınca, evden kaçınca, sokakta kalınca ara.

kimse ait olmadığı yerde kalmak için benim kadar çırpınmamıştır

O kadar çabamız iki yabancı olmak için miydi ?

Üstünden onca zaman geçmesine rağmen hatırladıkça hâlâ iç çektiren sızıyı içimden söküp hiçbir yere atamadım. Zaman eskidi, ben eskidim ama o dipdiri hâlâ ilk günkü gibi

Arkadaşlar ben unuttumda klavyem unutmuyor

Günaydın , mutlu gibiyim bi sorun mu var acaba

Seni çok seviyorum arkadaşım sevgilim süper kahramanım seni cidden tarifsiz bir biçimde çok seviyorum

Bu hayat bana bir gençlik borçlu

Çok yanlış bir çağda gençliğimi tüketiyorum

Hiç yokken bile herkesten daha çok olan biri var mesela.