อึนฮยอกหม่ำๆ หม่ำๆกู๊ดบอย กู๊ดบอยหม่ำๆ หม่ำๆเก่งมาก อึนฮยอกหม่ำๆ หม่ำๆกู๊ดบอย กู๊ดบอยหม่ำๆ หม่ำๆ เก่งมาก เก่งมาก เก่งมาก !

❝ ตายจริง~ ดูเหมือนว่าผู้คนเริ่มทยอยกันมามากมายเลยนะคะ ยินดีต้อนรับทุกท่านด้วยนะคะ~ ❞ เฮสเทียกล่าวพลางออกมาต้อนรับผู้คนมากมาย และดูเหมือนว่าตัวเธอเองก็ห่างหายไปนานพอสมควร ❝ อย่างไรก็ ขอให้เป็นค่ำคืนที่ดีสำหรับทุกท่านค่ะ! ❞

⠀ มองไปยังเว็บบอร์ดของเบื้องบน ที่เขียนว่าป้ายชื่อของนักเรียนแพ็กโดฮวา 「 ขายหมดแล้ว 」 “โห ….” ไม่แปลกใจมากนัก เพราะในโรงเรียน พวกผู้หญิงก็มักจะเข้าไปขโมยรูปโดฮวาในห้องของอาจารย์อยู่เสมอ “นายนี่มัน—ฮอตจริง ๆ เลยนะ” ⠀

⠀ ต้องใช้ความรู้สึกร่วมกับบทเพลง, ในเวลาแบบนี้ อย่าไปดูตัวโน๊ต ให้ดูที่ปลายนิ้วก็พอ ถึงแม้ตอนนี้จะจำโน๊ตไม่ได้มาก แต่เพราะเล่นแต่เพลงเดิมซ้ำ ๆ ทุกวัน จึงทำให้มือขยับไปตามความเคยชิน “เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว …” ♪ ♫ ~ ⠀

ㅤ ❝ㅤถูกต้องแล้วค่ะ หรือเพราะใกล้วันคริสมาสต์เข้ามาทุกทีคนเลยเริ่มถยอยกันกลับมานะ ?ㅤ❞ ㅤㅤ

❝ ช่วงเทศกาลคงจักครึกครื้นน่าดูเลยนะคะ ❞ เฮสเทียกล่าวพลางคลี่ยิ้มตามมารยาท เมื่อตระหนักได้ว่ายังไม่ได้แสดงความเคารพต่อผู้สูงศักดิ์ เธอจึงก้มโค้งทำความเคารพด้วยท่าทีสุภาพ ❝ รู้สึกเป็นเกียติที่ได้พบท่านแกรนด์ดัชเชส ณ ที่แห่งนี้นะคะ ❞

เฮสเทียหัวเราะออกมาให้กับคำพูดของสตรีศักดิ์สิทธิ์.. คุณธรรมและสัจธรรม.. การที่ฉันพังทลายและเธอได้รับชัยชนะ คือความยุติธรรมและคุณธรรมงั้นหรอ ฉันละอยากจะเอาไอ้ชัยชนะนั่นทางจิตใจมาเป็นแบบอย่างจริงๆ .. .

ㅤ สองขาป่ายปีนขึ้นไปยังยอดต้นไม้ต้นโปรด แสงอาทิตย์ยามเช้าทำให้แวดล้อมรอบผืนป่าน่าพินิศมองเสมอ เลย์ลานั่งชื่นชมความเงียบสงบของธรรมชาติ ก่อนจะเริ่มนับจำนวนพวกนกที่บินว่อนผ่านไปมาสลับร่วมกับการกัดแทะลูกแอปเปิ้ลที่อยู่ในมือ “ดูเหมือนจะหายไปตัวนึงน่ะ” ㅤ