دوستان یه سوال، الگوریتم توییتر فرق کرده؟! از دیروز تابحال صدها توییت از کاربران عرزشی تو تایم‌لاینم میاد، این یعنی از فالووینگ‌های من کسی اینا رو لایک می‌کنه؟ (خیلیی بعیده!) حتی تو منشن‌ها هم فالووینگ‌های من نیستن، واقعا دلیل این که مدام اینا میان تو تایم‌لاین من میان چیه؟!

هروقت می‌دیدم مردمان سراسر جهان پرچم‌شون رو کنار اسم‌شون می‌ذارن، عمیقا حسرت می‌خوردم... چه حس خوبیه پرچم کشورت کنار اسمت باشه، چه حس قشنگیه!!! خوب شد که زنده‌ام و این حس رو تجربه کردم.

هشت سالم که بودم یادمه یه دیدگاهی رو از زبون یکی دیگه برای مامانم تعریف کردم، مامانم منو نشوند و بهم گفت این نظر خودته، درسته؟! اگر فکر میکنی نظر خودت ارزشمنده باید حتما از زبون خودت بیانش کنی و نه دیگران! حالا اینایی که هی میگن فلان زن آلمانی اینو گفت، منو یاد بچگیام می‌ندازن...

اگر خارج کشور بودم، روی لباسم می‌نوشتم زن زندگی آزادی و هم‌زمان پرچم قشنگ کشورم رو هم دستم می‌گرفتم تا یه عده نیان برای من نظر بدن که نمیشه هردوش رو با هم دوست داشت و براشون احترام قائل بود! من برای زن زندگی آزادی هزینه‌ی زیادی دادم، برای پرچم عزیز شیر و خورشید جونم رو هم میدم!

من مانده‌ام با استعدادی که هنوز بسیار می‌درخشد، اما جایی برای تابیدن ندارد...

از ۱۸ دی برام یه یادگاری خیلی دردناک مونده و اونم لرزش شدید دستامه، هیچ وسیله‌ای رو درست نمی‌تونم دستم بگیرم...

Must find a way, just ease the pain Struggling through another day Take a run to the water Wash away all my deepest pains Forget the past and the present Take me to another day Drawing tears, I weep inside Trying to find my way open.spotify.com/track/6QnzJFmu…

راستش اینطوری نیست که من نگران جنگ نباشم، من می‌ترسم، از تبعات جنگ و خود جنگ وحشت دارم، اما گاهی آدمیزاد به نقطه‌ای می‌رسه که فقط می‌خواد هرطور شده دشمنش نابود بشه، حتی شده به قیمت نابودی خودش و تمام آرزوهاش!

متاسفانه سیاست حیات‌وحش نیست؛ بسیار کثیف‌تر از آن است که دشمنِ دشمنِ شما همیشه دوستِ شما باشد.

الان واقعا آمریکا خالیه، بهترین فرصته بریم کاخ سفید رو حسینیه کنیم💅🏻

می‌پرسن چرا وقتی تقصیر مرده، زن نسبت به خودش حس بد می‌گیره؟ چون ابژه‌ جنسی شدن حس کثیفی می‌ده، نه به خاطر بدن! به خاطر این‌که وسط زندگی عادی‌، یکی تو رو از انسان تقلیل می‌ده به تکه‌ای از بدن؛ اون حس بد از اینه که بدون رضایتت وارد حریمت شدن، مشکل تحمیلی و یک طرفه بودن این حس کثیفه

دیدن مادری سفیدپوش بی‌نهایت غم‌انگیزه. پارسال باورم نمی‌شد این بچه رو از دست دادیم؛ فکر می‌کردم همه‌چیز شوخیه و برمی‌گرده… تا وقتی که روز خاکسپاری مامانش رو دیدم، سرتاپا سفید پوش، تو مراسم تک فرزندش تو هوا نقل می‌پاشید. همون جا فهمیدم واقعا تموم شده و دیگه هیچوقت نداریمت بچه...

یکی از دوستام هست هروقت بحث مهاجرت پیش میومد می‌گفت هرکس بخواد زندگیش رو بسازه تو ایران هم می‌تونه، خانواده‌ی خودش هم مهاجرت کردن و اینجا تنهاست، وقتی من مهاجرتم رو کنسل کردم خیلی تشویقم کرد؛ امروز برای اولین بار به یکی از دوستای مهاجرمون تو گروه گفت دیگه هرگز برنگرد ایران، هرگز!

مامانم ویدئو بچه‌های شریف رو دید و چشماش پر اشک شد، گفت: «بخدا ما پیرها حاضر نیستیم این جوون‌های رشید و زیبا بخاطر آزادی ما ذره‌ای آسیب ببینن و ناکام از این دنیا برن، ما که عمرمون رو کردیم تو همین بدبختی، کاش همه‌ی‌این بچه‌‌ها بتونن برن و زندگی‌شون رو کنن» قلبم واقعا آتیش گرفت.

دیدن پرچم کشورم کنار اسمم هرگز برام عادی نمیشه، خیلی قشنگه، خیلی خاصه، خیلی تاب‌ آوریم رو بالا می‌بره این روزها...

من یه مدت برای تمرکز رو کارام از توییتر میرم، اگر کاری داشتید تلگرام در خدمتم دوستان❤️ نور بر تاریکی پیروز است✨

زیرساخت من و امثال من بودیم که استعدادمون تو ایران هدر رفت، شومبول خر تو تک تک زیرساخت‌هایی که دارید تعصبش رو می‌کشید!

من شخصا نمی‌دونم آخوند با جنگ تموم میشه یا نه، ولی من و امثال من سالهاست داریم با آخوند زجرکش می‌شیم، الان هم در بدترین‌ حالت با موشک می‌میریم! فرقش اینه که تو حالت اول آخوند داشت کیف می‌کرد، الان آخوند هم تا حدود خوبی با من زیر بمب می‌میره... ما ایرانی‌ها ته خطیم راستش...

انگار همه یادشون رفته ما تقریبا سه ماهه اینترنت نداریم و عملا از کار بیکار شدیم. انگار این نبود اینترنت تو ایران کاملا عادی شده برای همه؛ این بدبختی، بی‌پولی، هزینه‌های وحشتناک و ماه‌ها درآمد نداشتن عادی شده... اگر با وضعیت مالی الانم سرپرست خانوار هم بودم خودکشی تنها راهم بود...