Dawiya jiyanê mırıne herdem serbılınd u bı rumet bın.

Ve rêya pîroz tı car em bernadın.

Yaşam gerek dostum. Yaşamak Altıda üstüde bir değil yerin Sen üstünde duracaksın Altına düşmanın girsin Senin Annan değil onun anası ağlasın.

Ölmedik ama yaşiyormuyuz beli değil.

Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin baksam sürgün dokunsam mahkum ederler.

dil diêşe, rûh westiyaye, lê tu bipirsî,em baş in û azadın.

Yüce dağların ardında kaldı hayalerimiz .

Bun dîrok, yên ku dîrokê nivîsandine.

Keje gitti, umut bitti. Keje kimindi, kimin oldu?

Kimse sana Güzel bir hayat sunmaz bedelini öder alırsın.

Yaşadıklarımız azdı Zamana sığmadık yaşamak isterken herşeyi...