404 تا اینجا:

خوش به حالتون چقدر مهر زیبایی داشتین. مهر برای ما، ماهِ از دست دادن بود؛ درد بود، رنج بود، غم بود، اشک بود، گریه بود، دلتنگی بود.

روزهایی که کتاب میخرم، انسانِ شادتری هستم.

در حالی که دارم از دلتنگی برای داییم خفه میشم و دو سه روزه عزادار شوهر خاله‌م هستیم، دوستِ احمقم میگه اینقدر خودتو درگیر مراسمات نکن افسرده میشی. احمق من دوتا از عزیزترین آدم‌های زندگیمو توی یک ماه از دست دادم. هممون داریم از غصه می‌میریم، بعد میگی ناراحت نباش؟ وای گاو.

بابای من بود میگفت چرا پادشاه نشدی؟ عزیز مصر هم شد مقام آخه.

یکی از زیباترین لحظات جهان وقتیه که کتابت تموم شده و باید کتاب بعدی رو انتخاب کنی. اون آزادی در انتخاب‌های جذاب و انتظار لذت در پیش‌رو، بی‌نظیره.

شیفته آدم‌هایی می‌شم که شبیه کتاب‌ها حرف می‌زنن؛ منظورم ادبی حرف زدن نیست؛ منظورم یک لحنه که درصد زیادی از کتاب‌ها و درصد کمی از آدم‌ها دارن. منظورم جملات منظم، انتخاب واژه درست، برنامه داشتن برای ابتدا تا انتهای کلام و کنترل هیجان موقع صحبت کردنه.

من وقتی قبول کردم کهmaybe in another life:

رابطه مستقیمی بین عکس نگرفتن و افسردگی وجود داره.

من اگر سی میلیون پول داشتم که کتابخوان بخرم به جاش سه چهار تا قفسه کتاب می‌خریدم!

مامان ببخشید اینقد بد اخلاقم واقعا هیچی خوب پیش نمیره واقعا هیچی درست نیست واقعا سخته مامان

کارمند زاده بودن و عدم ریسک پذیری ما رو نابود کرد

ظاهرا اقازاده‌هایی که مملکت یک عمر دست پدرانشون بوده از همه طلبکارتر و منتقدترن ببخشید که ما مردم برای شما کم کاری کردیم

چراغ روشن شد، خانه همان خانه نبود.

با نازک‌ترین و پوسیده‌ترین نخ ممکن به زندگی وصلم که اونم داره پاره می‌شه.

خون در زمین فرو نرفت. روی زمین پخش شد. از زیر هر سنگ جوشید و جوشید و به راه افتاد. هر کس آن را می‌دید می‌فهمید جایی بی‌گناهی را کشته‌اند. • شاهرخ مسکوب

واقعا اگه بخاطر کتاب‌هام نبود تا حالا صدبار این زندگی رو تموم کرده بودم.

دنیا اگه جای خوبی بود، مدیریت و ثروتش دست دوستای جفری اپستین نبود.

دوستم دیروز زنگ زده بریم فلان‌جا واسه نیمه‌ی شعبان جشن دارن، حالا امروز استوری گذاشته ما عزاداریم و برای نیمه شعبان شادی نمی‌کنیم. دِ آخه....

اینا از دوتا ترقه و فشفشه و منور ترسیدن بعد توییت میزدن ترامپ بزن