"อะไรนะ!! ให้ตายสิเป็นแบบนี้กันตลอดเลย!" เขารีบทรานฟอร์มแล้วขับไปที่พิกัดอีกฝ่ายทันที

"ออพติมัส!!" รถพยาบาลทะยานมาก่อนจะแปลงร่างแล้วเข้าดูหัวหน้าตนทันที "พาวติดต่อมาว่านายบาดเจ็บ ไปทำอีท่าไหนเนี่ยฮะ!!" @OPTIMUS_TFA

"เอาละ ถึงเวลาที่จะลงโปรแกรมเรียนรู้ให้พวกเจ้าแล้วนะ 𝙇𝙞𝙘𝙝𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚 , 𝗞𝗮𝗵𝗹𝘁𝗶𝗹𝗲 " หมอใหญ่นั้นทำการลงระบบให้สปาร์คลิ่งน้อยทั้งสองในทันที

"พัฒนาการของเด็กๆก็ ไปได้ด้วยดี" "เดี๋ยวก็จะได้ความอบอุ่นจากคุณพ่อคุณแม่แล้วนะ" แพทย์ใหญ่นั้นลูบแท็งค์เบาๆระหว่างดูการประเมินผลของสปาร์คลิ่งน้อยทั้งสอง ทุกอย่างนั้นไปได้ด้วยดีทีเดียว ช่างน่าดีใจนัก

"เอาละเด็กๆ" เขาลดน้ำในแท็งค์ลง ก่อนจะนำผ้ามาห่อ 𝗞𝗮𝗵𝗹𝘁𝗶𝗹𝗲 และ 𝙇𝙞𝙘𝙝𝙩𝙩𝙚𝙧𝙚 เอาไว้ "ไปหาพ่อแม่พวกเธอกัน"

"เฮ้อออ เอกสารมีเท่านี้สินะ"

"อ่า ขอบใจนะ สวยมากทีเดียว" "ส่วนนายก็ เอ่ออ...ต่างจากช็อคเวฟที่ฉันรู้จักดี" "ดูเป็นคนดีกว่ามากเลย"

"คิดว่าซาริน่าจะชอบทีเดียว ถ้ามีเจ้านี่ประดับไว้ในฐานบ้าง" "ใช่ พาวก็ด้วย หมอนั่นชอบธรรมชาติ"

"เฮ้อ...."

"เอาละ ผ่านไปได้ด้วยดีอีกหนึ่งวัน" "ที่ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องบ่นมาก"

"มาได้เสียทีนะ บัคเฮด"

"ไอ้หนูตรงนั้นน่ะ เดี๋ยวเถอะ!!" แม็กเนติกเปิดขึ้นหุ้มร่างบอทน้อยเอาไว้แล้วดึงหาตัว

"อยู่เฉยๆบ้างเถอะ จะซนไปไหน ตอนนี้มันวุ่นวายอยู่นะ"

"ดูท่า เนเมซิสจะอาละวาดอีกแล้ว ก็ คิดว่านะ "เมื่อก่อนเขาก็เคยเป็นแบบนี้เวลามีอะไรขัดใจ" เขากล่าวออกมาด้วยความรู้สึกเอือมระอา "ตั้งแต่รู้จักมา เด็กตนนั้นมักมีปัญหาในการควบคุมอารมณ์เป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วย"

"แรทเชทตนนั้นกับเทปานไปแล้วงั้นเหรอ.." เป็นข่าวเช้าที่น่าเศร้าสำหรับเขาจริงๆ ไม่ต่างอะไรกับการสูญเสียในช่วงสงครามแม้แต่น้อย "เอาเถอะ ฉันคงทำอะไรไม่ได้นอกจากทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป"

"เฮ้ออ บางทีหมอแก่ๆตนนี้ก็อยากพักบ้างนะ"

"ออพติมัสเอาอะไรเข้ามานะ?"

"โอ้ย! ทำอะไรของนายฮะบัมเบิลบี!!—" "ฮะ? ทำไมสีนั้น?"

"แกบังคับให้ฉันทำแบบนี้เองนะไอ้หนู" เขาเปิดแม็กเนติคของตัวเองขึ้นก่อนจะผลัก ดันอีกฝ่ายออกจนชิดกำแพง