มีใครเขียนฟิคยังคะ เริ่มเลอ

Violet looking at Sophie: 🥺 Violet looking at Benedict: 😠

คืองงทำไมด่า คือบทมันคือนางเอก cringe ครต(ในการ์ตูน)ของพระเอกเพราะชีเป็นคนไม่ชอบเรื่องโรแมนติก ได้ยินคำหวานๆชีก็หน้าแหยแล้ว พี่จี้ชีก็แสดงถูกอ่ะ ทำหน้าฟีลแหยๆ ฟีลแบบหยุดพูดเถอะ ตอนกุเจอผชเสร่อ คนเสร่อ กุก็ทำหน้างี้นะ

คนที่ผ่านมาอ่าน:

The power of light and shadow

เมื่อหลายปีก่อน ฉันช่วงกำลังเขียนนิยายจีนหนักๆ แต่เผลอตัวตอนปฏิบัติหน้าที่หมอฟันอยู่ ฉัน : เกรงว่าเลือดจะมิหยุดไหลโดยง่าย คนไข้ : ประเดี๋ยวจะกัดก๊อซให้แน่นเจ้าค่ะ

มีช่วงนึงชอบเรียกสามีว่า“ท่านพี่”แกก็แบบ 🙄 5555 แล้ววันหนึ่งนี่โมโหลูกน้องที่งานผิดพลาด น้องมันรีบบอก “อาจารย์ ศิษย์สมควรตาย” อิสามีอยู่ในเหตุการณ์พูดขึ้นว่า “ฮูหยิน โปรดระงับโทสะ” แล้วตลกที่ทั้งคู่ซึ่งสนิทกันต่างไม่มีใครอยู่ด้อมจีนสักคน พวกนางเล่นแผนเอาใจชั้น 55555555

แม่มาบ่นๆว่าเนี่ยกลัวน้องชาย ( รับราชการ) เงินเดือนน้อยไม่พอกินบลาๆๆ ฉัน: ตอนฉันอายุเท่าน้องแม่คิดว่าฉันรับภาระอะไรบ้าง ก็ยังรอดมาได้นะ เงียบ…… ภาวะการช๊อตบางทีก็เป็นแบบ auto

แม่เคยบอกว่าห้ามใช้ปรับผ้านุ่มกับชุดชั้นใน แต่หนุเปนคนเครซี่ความหอมๆมาก หาอยู่นานว่าซักกับอะไรกลิ่นถึงติดทน หอมโดยไม่ต้องพึ่งปรับผ้านุ่ม สรุปจบที่ดีนี่ ซักผ้าเด็กกลิ่นสีม่วง แล้วต้องสีม่วงเท่านั้น ทุกคนฟังหนุ!!! กลิ่นติดนมๆๆๆ ✨🪻

ใครปล่อยคิวนูเทลล่าวะ เริ่ดเลยล่ะ ได้แอร์ไทม์ในอวกาศกับ Artemis ll แมสแน่แม้ใส่น้ำมันปาล์ม🤣

แปลมา สาเหตุที่ภาพดวงจันทร์มีสีเป็นแบบนี้เพราะคนถ่ายเขาถ่ายหลายภาพแล้วนำมาซ้อนกัน จากนั้นนำไปปรับสีเพื่อศึกษาแร่ธาตุบนโซนนั้นๆ สีฟ้าคือโซนแร่ไทเทเนียม แดงคือธาตุเหล็ก ที่เหลือจะเป็นพวกอลูมิเนียม แคลเซียม เพราะงั้นสีที่เห็นมันอยู่บนนั้นบนดวงจันทร์มาตลอดอยู่แล้ว แค่ตาเรามองไม่เห็น

ผกก.ติ๊กต่อกสานฝันให้เห็นหน้าหลานล่ะ เหมือนพ่อเป๊ะๆ

กุไม่ไหวแร้ว556655555555555555555555555555555555555555

มีฟักทองอยู่ 2 ลูก ชวนแม่ทำขนมมาหลายวัน แม่บอกเหนื่อยมั่ง ร้อนมั่ง ไม่ได้ทำสักที อีนี่ก็ทำไม่เป็น พอเมื่อเช้าพ่อบอกว่าอยากกินขนมหวาน ฟักทองถ้าแกงบวชคงอร่อย ตอนนี้แม่ทำเสร็จละ

สงสัยมาตลอดว่างานฝีมือคนไทยจะไปหยุดที่ตรงไหนนะ​ แกะสลักมะละกอ​เป็นดอกแก้วอ่ะ​ คือแรกเกิดคุณเค้ากินลายรดน้ำเป็นอาหารรึเปล่า

ตอนเด็กไม่เข้าใจสิ่งที่มิแรนด้าพูด โตมาคือมิแรนด้าต้องการจะสื่อว่า “สิ่งที่มึงหัวเราะมันเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มึงใส่อยู่ตอนนี้ เสื้อฟ้าเห่ยของมึงครั้งนึงเคยอยู่บนรันเวย์มาก่อนที่มึงจะไปคุ้ยจากกองลดราคา อย่าทำเป็นตลกกับสิ่งที่มึงยังไม่เข้าใจ”

นั่งกินข้าวคนเดียว เห็นเด็กตัวเล็ก ๆ โผล่หัวมาที่มุมโต๊ะที่อยู่เยื้อง ๆ กันไป ก็ไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าลูกของลูกค้าโต๊ะนั้นแหละ จนกระทั่งเดินไปจ่ายตังที่เคาน์เตอร์ เจอเด็กคนเดิมโผล่หน้ามาข้างหลังเก้าอี้พนักงานที่คิดตังให้ อ๋อ ลูกเจ้าของร้านนี่เอง จนเดินไปที่รถกำลังจะกลับบ้าน