zehirdin, yine de sevdim seni

bi anda gelsen, sarılsan, üstüm başım sen koksa

bi’ mucize tanrım bize

uzun uzun yürümek ağlamak sayılıyo mu

bi ara çok neşe dolu biriydim şimdi sadece doluyum

ben beklemeyi seninle öğrendim

ben ayakta durma pantolonu giymişim kanka siz gidin oturun

gelesin var mı bilmiyorum ama bekleyesim var

gecenin ortasında güneşi bekliyorum

Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisinde -3. kattayım

Yapmaz dediklerim yaptı, sırada benim yapmam dediklerimde..

kimseyle konuşasım yok ama sana çok ihtiyacım var

gel artık, sarılalım geçsin bu his lütfen

çıkıp gelsen sana kalpli kurabiye yapsam

moralin bozukken düz yolda yürümek bile yokuş çıkıyormuş gibi hissettiriyormuş

onun farkı “temasından rahatsız olmadığım tek kişiydi”

o anlatamadı ama ben anladım ben anlamamazlıktan geldim ama o anladığımı anladı

olursa olur olmazsa overthink saati