उस्को उडानमा ,मन्को रूझान किन होला उड्ने उडुन ,धर्तीमा व्यवधान किन होला

नेतातन्त्र ,नातातन्त्र ,अन्त्य भ्रष्टचारको भण्डाफोर गर्नैपर्छ अति अत्याचारको देश बनाउने जिम्मा अब नयाँ पुस्तालाई सुरू होस अब राजनिति सुविचारको #gen_z

आफ्नै घर जलाएर आगो तापिरहेछन जलेको त्यै घरको खरानी बेचीराछन न भन्न केही सकियो न बुझाउनलाई जे सुकै होला भोली आज हैासिराछन

छायाँ नि हराउछ आफ्नै साथी भनेको घाम अस्ताउछ सबैभन्दा माथी भनेको कालो रात भोग्नु नै छ ,हाम्रो यै नियति जुनेली हराउछ सबैभन्दा जाती भनेको

आफ्नो मन आफ्नै बनाएँ,उत्सव मनाएँ जिन्दगीको अर्थ सम्झाएँ ,उत्सव मनाएँ हर दिन उत्सव छ ,कस्लाई के लिनुदिनु मनका लोभलालच हटाएँ ,उत्सव मनाएँ

पिरतिका गीत ,सुनाम कित ,जुनेली रातैका अचम्म लाउनि सुनाउँदा अचेल प्रेमपत्र पातैका

धुजा धुजा मुटुलाई किन सिउनु छ र मरिराछु पलपल ,जहर किन पिउनु र जति यो मन दुखे पनि सहने बानी पर्यो झार्दिन म आशु कत्ति ,जति झर्नु झर्यो

शब्दनै भेटिएन के उपमा दिउँ तिमीलाई रहरै मेटिएन छुँदा ,मुटुमा सिउँ तिमीलाई

अैाँसीमा जुन खोज्नु भुल थियो मिठो मधुर धुन बज्नु भुल थियो पित्तल त फापेन यो जिन्दगीमा अकबरी सुन रोज्नु भुल थियो

अस्तित्वको लडाइँ हो यो रहने नरहने सोचाई हो यो ईतिहास लेख्ने सबको रहर महत्वाकाङ्क्षी मुर्खाई हो यो

यो मनको बगरलाई भिजाएर गयैा धन्यवाद ,केही प्यास बुझाएर गयैा छोडीजानु तिम्रो धर्म ,उजाडिनु मेरो धन्यवाद ,मेरो हैसियत सम्झाएर गयैा #dear_U

चरीले डाँडो काटेनि डालीमा गुँड अझै छ निर्मोहीले ढाटेनि मनमा माया अझै छ

केहीबेर मनका कुरा मनसँगै गरेँ, तिम्रा यादहरूलाई मनभरी भरेँ तिमी विनाको मनको मैदान कस्तो हुन्छ होला शुन्यताले जिन्दगी त बेहाल बेहाल हुन्छ होला ......

तिम्रो यादमा लेखेका गीतहरूले पिरोल्दै छन तिमीसँगै देखेका सपनाका महल ढल्दै छन भेट्न छुट्ने रितलाई तोड्न सकिन खै मैले कति झुटा थिए बाचा ,अझै छाती पोल्दै छन

यो शहरमा रात उज्याला,मन अँध्यारा छन अपवाद छैन ,सबका सब धनका प्यारा छन कालोलाई सेतो बनाउने होड देख्छु जताततै सबैका सफेद झुटका बैशाखी सहारा छन

आफ्नै मन देखि पनि दया लागेर आउछ बुझेर पनि यत्ति सारो किन बुझपचाउछ उनी पारी गको पनि सालै वितिसकेछनि किनारामै बसि अझैसम्म हात हल्लाउछ

आफ्नै जिन्दगी सँग जिस्कियो म भन्दा पनि मन मुर्ख निस्कियो अैाँसीको रात जस्तो छ जिन्दगी जुनलाई पाईन भनेर ठुस्कियो #प्रियमन

मनको आगो निभाएर चिसो भएको छु जिन्दगीको डुङ्गा डुब्यो वारी रहेको छु

न मैले बिपनिमा भेट्छु,न त सपनिमा देख्छु यस्तो लाग्थ्यो तिम्लाई हेर्दै महाकाव्य लेख्छु सम्झनाले पनि छाती भित्रै सम्म पोलिदियो यतिसारै टाढा भयैा, नत साईनो लाउन सक्छु

नसम्झाई ति दिनहरू नसम्झाई ति रिनहरू ओ समय बुझिदे न नसम्झाई ति घिनहरू