Bu insanlar dev midir Yatak görmemiş gövde midir Bir yara açar boyunlarında Kolkola durup bağırdıklarında -Ya kurbanın olam Dağlar önüme durmuş Ki dağlanam Çekip pırıl pırıl mavzerler çıkardılar oyluk etlerinden Durdular ite çakala karşı yarin kapısında

Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum. Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor

Şiirledim buraları size emanet

mis

Özel zevklerim ve maaşım birbirinden habersiz

Lakabım #YusufDikec

aşırı rakılık esiyor rüzgar

Bazı insanlar sigaraya bulaşmış ruj gibiler sana ait ama değil gibi de

🥛

Yatırım tavsiyesi lütfen

Saat iki düşünceler diri

Biz bizi biliriz

Sarmıyor baba bu alem

Cahile laf anlatamamanın yorgunluğu var üzerimizde

Neden böyle solgun görünürsün yıllar yılı dost bildiğim aynalar… Ne güzel şiir 🎈

Yok bana bu cihanda bir yer

Nolacak böyle ya

İsmail Abi’nin beklediği vapurun dümenini s2m

Bu sıcak değil bu lav arkadaş

İnsan hatadır