บริษัทที่เราฝึกงานค่ะ เจ้าของเพจรีวิวชื่อดัง โลโก้สีเหลือง ด่าพนักงานและเด็กฝึกงานด้วยคำหยาบคายระดับ10 เช่น มึงคิดว่ามึงเป็นใคร มึงเป็นแม่กูหรอ , พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน (เสียงคือตะคอกลั่น ตึกสั่น 10 ริกเตอร์) นี่ทนไม่ไหว เป็นเด็กฝึกงานที่ออกมากลางคัน ยอมฝึกใหม่ค่ะ (ต่อ)

เข้าใจคำว่า แกไปจะไปเที่ยวตปท บินเลยวันพรุ่งนี้ได้ทันที กับฉันที่ต้องเก็บตังให้พอดีเพื่อไปเที่ยวป่ะ ความเหลื่อมล้ำที่แกไม่เคยมองเห้นมันอ่ะ แกช่วยเข้าใจทีเตง

ห้ามทำเด็ดขาดจดไว้ใส่ใจเลยจะสอน ห้ามทำอะไรแบบนี้(ขอแต่งงาน ขอเป็นแฟน) ในวันสำคัญของเขา วันเกิดวันรับปริญญา คอนเสิร์ตศิลปินที่เขาเฝ้ารอมานาน อย่าทำลายโมเม้น อย่าเอามาซ้อนกัน ไปหาวันอื่นทำมีตั้งเยอะ ถ้าวันนึงเลิกกันจะทำให้เค้ารู้สึกแปลกๆกับวันดีดีพวกนั้นเป็นความทรงจำด่างพร้อยเก็ทปะ

เห็นอันนี้ละคิดว่าแอบเป็นเรื่องเชิงจิตวิทยานิดนึง คือพอโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเราต้องจริงจังหรือทางการขึ้นหลายๆทาง ละมันเหลือพื้นที่ให้เราเป็นเด็กอยู่นิดเดียว อย่างเวลาอยู่กับแฟน เล่นกับแฟน ได้กินของที่ชอบ ฉลองวันพิเศษ โมเมนท์อะไรแบบนี้แหละที่ยังคงเป็นพื้นที่ให้เป็นเด็กต่อไปได้

ช่วยด้วยค่ะ เพื่อนโดนพนักงานเซนลาดเอาโทรศัพท์ไปสมัครบัตรเครดิต แล้วเอาอีเมลไปฟอเวิดสเตทเม้นไปโดยไม่ขออนุญาตด้วย โทรแจ้งทางห้างแล้วแต่ไม่ได้เำเนินการอะไรเพราะข้อมูลยังไม่เข้าระบบ ข้อมูลถูกฟอเวิดไปแล้วแต่ยังไม่เข้าระบบยิ่งน่ากลัวไหม ทำไมไม่รับผิดชอบในสิ่งที่พนงตัวเองทำ

รังสิตในหัวกูอย่างแรกที่กุนึกถึงคือฟิวเจ้อปาร์คนะ ไม่ใช่มึง

การกินไก่ไม่ได้ทำให้เป็นเก๊าท์ แต่ถ้าเป็นเก๊าท์ห้ามกินไก่ ถ้าคุณเป็นเก๊าท์อาหารที่คุณกินไม่ได้คือ 80% ของอาหารบนโลก

คุณพู่กันใจเย็นนะ Karen is so disgusting🤮🤮🤮🤮🤮🤮🤮

ขอโทษที่เล่นบอทแล้วไม่เอาห่าอะไรเลยนะครับ

“กินคาว ไม่กินหวานสันดานไพร่” จริงๆแล้วไม่ใช่การกินอาหารคาวแล้วมากินขนม แต่คือการกินอาหารคาวที่มีรสหวาน ตอนรู้ก็ช้อค อาหารชาววังเลยมีรสหวานปลายลิ้น

เราเคยทำงานที่คาเฟ่ที่หนึ่งคุณเค้าก็มาใช้บริการปกติพร้อมถือเครื่องดื่มที่เค้าเป็นพซตเข้ามาเต็มกระเช้าร้านเราจะมีกฎอยู่คือถ้าลูกค้านำสินค้ามาถ่ายในร้านแล้วนำภาพไปใช้เชิงพาณิชย์จะมีค่าบริการชั่วโมงละพันห้าฟีลเช่าสตูดิโอ(มีป้ายติดและตั้งบอกกฎอยู่ทุกโต๊ะรวมทั้งหน้าเค้าเตอร์(1)