Her şeyi anlayacaksın, anlamanın bir anlamı kalmadığında.

Belirleyin karşımda durabilecek, tüm küfürbazları.

Hüznümün en yükseğinden şöyle baksan manzarama gözlerini alamazdın.

Yüzüne karşı sözüm seslidir ve dikkat et kemiksiz dil.

Bayılıyorum psikolog gibi konuşup hasta gibi davranmaya.

Yüzme bilmediğini söyleyenlerin cebinde sakladığı okyanuslar vardır. Kusura bakma, dünya böyle..

Su akar yolunu bir şekilde bulur.

Anılar ağlatabilir, ama kararlar değişmez.

Ağustos, bir ölüm değil ama bir ihtimalin ölümü.

Bu farkındalık 17 yaş için çok büyük. Birçok insan 30’unda bile bunu çözemez.

Ben aslında mutsuz değildim her an ama yerine ait hissetmiyordum.

“Tam başlayacaktım ki bitti” diyordum.

İnsan bir şey yapamazsa değil, yapabileceğini bilip yapamadığında daha çok yorulur. Benimki o.

Ben bir yere sığmayacak kadar hayalim var.

Beni biri durdurmasın, ama biri de tamamen bırakmasın.

İçimde binlerce ses var, hepsi farklı bir Pervin söylüyor ama hepsi doğru.

Kaçtığımda özgür hissettim ama yorgun düştüm.

İnsan birini unutmaz, yerine başka şeyler koyar.

Zor şeyleri anlatırken ağlamayı değil gülmeyi seçen insanların bakışlarını çok iyi biliyorum. Öyle gözleri, nerede görsem tanıyorum. Keşke çizim yeteneğim olsaydı da o gözleri resmedebilseydim diyorum bazen. O bakışları ölümsüzleştirmek istiyorum.

Üslup her şeydir.