امشب می‌خواستم بیام بگم همین که هر دو طرف بالای صفحه گوشیم رو می‌کشم پایین یه پنل مشخص میاد و بین چپ و راست گه‌گیجه نمی‌گیرم دلیل کافی برای انتخاب سامسونگه که دقیقاً همین امشب گوشیم رو آپدیت کردم و تو One UI 7 این موضوع کنسل شده. :))))

من بوهارو دقیق یادم نمی‌مونه؛ یعنی فقط می‌تونم بگم بوی خوبی میدی یا نه. اما در مورد تاریخ و ساعت اتفاقات حافظه ندارم، رسماً دوربین ثبت وقایعم.

نمی‌دونم کجا ولی یه جایی خوندم نوشته بود مردها وقتی زنی رو واقعاً دوست دارن، اون رو به نقطه‌ای از قلب‌شون می‌برن که هرگز برای اون زن قابل دسترس نیست؛ همینه که هیچ‌وقت عمقش رو درک نمی‌کنن. نمی‌دونم چرا ولی شاید چون هیچ‌وقت نمی‌تونن انقدر عمیق باشن.

ترکیب مامانم، خاله‌ام و مادربزرگم، خطرناک‌ترین تهدید ممکن علیه وضعیت تجرد من، داداشم و دایی کوچیکمه.

کاش می‌دونستی چه کارایی از دست من برمیاد.

از نشونه‌های بزرگسالی، علاقه به کوکو سبزیه.💚

دریا دریا اطلاعات کصشر تو مغزمه.

ببینید خانم شیرین، من قبل از شما خیلی راحت تر بودم. میرفتم تو کوچه فوتبال بازی میکردم. عصرا تلویزیون میدیدم. درسمو میخوندم، حالا درسمم نمیخوندم ولی...! یکاری میکردم نمره‌شو میگرفتم. خانم شیرین شما کی بودید اومدید مایه بدبختی ما شدید؟! :)

به دنبال محمل چنان زار گریم که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند

من عصبانیتتون رو می‌فهمم و اصلاً جنایتی رو تایید نمی‌‌‌کنم؛ اما یادمون باشه خشونتی که یک فرد حین اقدام جنایت و متاثر از هزاران عامل انجامش می‌ده خیلی متفاوت از خشونتیه که انتظار دارید جامعه به‌صورت سیستماتیک بهش بار کنه. توحش در برخورد با مجرم هیچ‌وقت راه‌حل نبوده.

تو بدبخت نیستی و لازم نیست خودکشی کنی؛ فقط یه غروب جمعه موندی خونه، مثل خیلی از آدمای دیگه.

صبح که می‌شه می‌فهمی حالا اونقدرام مهم نبوده و نیست.

در طول روز و شب می‌فهمی گه زیادی خوردی.😂

جایگاه ترجمه‌های #بیژن_اشتری در شناساندن دیکتاتوری و دیکتاتورها کم‌نظیر بود. دریغا که اجل نگذاشت این دیکتاتورپژوهی ادامه یابد. روحش شاد

در ماه‌های گذشته در اوجِ غم همه کارام درست پیش رفت. راضی‌ام، راضی.

آدم مورد علاقه‌ام شام دعوتم کرده؛ درود بر ساعت‌ها بحث فلسفی و جامعه‌شناختی عمیق با لیبرال‌های عزیز.

از Call ot Duty سوییچ کردیم رو Fallout.